« نما مووی تقدیم میکند » [ NamaMovie.info ]
‫هی. کلاس پنجم فردا دوباره شروع میشه. ‫[خوش برگشتین!]
‫چی؟ این یعنی ما باید ۸ صبح پاشیم؟
‫شلوغش نکن.
‫- تو ۹۵ درصد تابستونو خوابی. ‫- آره.
‫♪ آخرین سال مدرسه‌ی ابتدایی ♪
‫♪ آخرین سال بچه بودن ♪
‫♪ من بزرگتر از بقیه هستم ♪
‫♪ من حسابی می‌ترکونم ♪
‫♪ سرباز اسباب بازی و آبنبات و شکلات ♪
‫♪ سرسره بازی، صدای ‫باد معده، ناگت ستاره‌ای ♪
‫♪ تا وقتی که بگن بس کنم ♪
‫♪ آخرین سال ابتدایی، ‫بزرگترین بچه‌ی اون‌جام ♪
‫♪ من فکر همه جاشو کردم ♪
‫♪ بشین پسر! من ارباب ‫شما عقب‌مونده‌ها هستم ♪
‫♪ من خیلی هیجان دارم ♪
‫♪ کلاس سوم تجدید شده بودم ♪
‫♪ خیلی خب، پس ما کرا رو دعوت نمی‌کنیم ♪
‫♪ وای خدا، ازش متنفرم ♪
‫♪ سابرینا باحاله ♪
‫♪ ما کلاس چهارمی‌ها رو دعوت نمی‌کنیم ♪
‫♪ پس ما یه لیست دوست درست می‌کنیم؟ ♪
‫♪ آره، خل و چلی هم توش نباشه ♪
‫- سامر چی؟ ‫- آره، اون خوبه.
‫چندشم میشه ازش.
‫- سامر، مامان کجاست؟ ‫- من امشب تو رو می‌خوابونم، کیلا.
‫ما داریم بزرگتر میشیم. ‫یه روزی می‌رسه که مامان دیگه نیست.
‫من دارم میرم کلاس پنجم و وقتش رسیده ‫که مثل آدم بزرگا رفتار کنم.
‫اون کجا رفت...
‫من قرار نیست قهوه ‫بخورم یا از پسرا خوشم بیاد.
‫اما می‌تونم بطری خودمو ‫پر کنم و موهامو چتری بزنم.
‫اون هنوزم...
‫می‌دونم پارسال همه موهاشونو چتری زدن، ‫اما پیشونیم داره بزرگتر میشه.
‫و من نمیخوام مثل یه گاوپیشونی ‫سفید بشم و همه در موردم...
‫♪ پنج دقیقه‌ی دیگه ♪
‫♪ کول، امسال باید خودت پاشی ♪
‫♪ پنج دقیقه‌ی دیگه ♪
‫♪ باشه، پنج دقیقه‌ی دیگه ♪
‫خیلی جذبه نشون دادی از خودت، بابا.
‫[چارت حساسیت]
‫♪ کم شده ♪
‫♪ میگن حساسیتم به آجیل کم شده ♪
‫♪ وقتی سیستم ایمنیم تقویت بشه ♪
‫♪ من می‌تونم مرغ کانگ‌پاو رو بخورم ♪
‫♪ کلاس پنجمی‌ها خوش ‫اومدین، از این در برین ♪
‫♪ چون امسال کلاس‌هاتون توی طبقه‌ی دومه ♪
‫ایول!
‫♪ لطفا روی مهدکودکی‌ها پا نذارین ♪
‫سال بعد به وست لیک میری؟
‫پسرعموم گفت اون‌جا یه بچه‌ای ‫هست که سیگار می‌کشه.
‫- تو چیزی می‌بینی؟ ‫- نه. کلی سر و صدا هست اما نه.
‫- اینم از این. ‫- خیلی خب.
‫یه سال دیگه و دسته‌ی دیگه ‫کلاس پنجمی خل وضع.
‫کبیر، آنتونی، خوش اومدین.
‫تو اهل نیویورکی، بچه جدیده؟ ‫تیم پتریوت سوراخه!
‫اون تیم مال نیواینگلنده.
‫- فکر کنم تیشرتت رو برعکس پوشیدی. ‫- ای بابا!
‫- این‌جا رو ببین. یه مشت وراج. ‫- آره، روز از نو، روزی از نو.
‫من کرا رو دیدم که یه ‫بولیز بچگونه پوشیده بود.
‫- گروه افاده‌ای‌ها اون‌جان. ‫- ملکه‌های دوقلو.
‫- جوخه‌ی ظاهرسازی. ‫- توی ۱۱ سالگی به اوج خودشون میرسن.
‫- اونم بچه‌ای که مریضه و باید خونه میموند. ‫- همیشه یکی هست.
‫اونم از دلقک کلاس که به طور مخفیانه ‫از خودش متنفره.
‫خیلی بامزه بود، کول.
‫- ممنون، کول! ‫- عجب، امسال چند تا کول داریم؟
‫منو یاد هجوم جاستین‌ها ‫در سال ۱۹۹۱ میندازه.
‫خدا نکنه دوباره یه ریچی ببینیم.
‫داداش باورم نمیشه، تو از من قدرت بلندتره؟
‫بچه‌ی پفک‌خور.
‫نه، انگار چیپس فلفلی خورده.
‫- ما تازه از برانکس اومدیم. ‫- تو تازه اومدی؟ وای.
‫این حتما خیلی سخته ‫برات، تا حالا مجبور نشدم...
‫دوستامو ول کنم، جز وقتی ‫که ما به ساحل مرتل رفتیم.
‫تو پرواز برگشت خانم ‫پیر کناریم آرتوروز گرفت.
‫برای همین من باید ‫سس خردلش رو باز می‌کردم.
‫- بچه‌ی اول. ‫- هر چیز به ذهنش میاد میگه.
‫تا حالا کلمه‌ی «بسه» به گوشش نخورده.
‫خیلی خب، بچه‌ها. شما هیجان‌زده هستین؟
‫بیشتر شماها ۵ ساله که ‫به این مدرسه میاین.
‫بعضی از شماها ۷ ساله این‌جا میاین. ‫و حالا شما بچه‌های بزرگترین.
‫امیدوارم همه حیوونای کلاسمون رو دیده باشن. ‫لئوناردو و اسکویرتل.
‫من به اون چیزا دست نمیزنم.
‫اونا توی یه جا میخورن و میخوابن ‫و دستشویی می‌کنن، مگه نه؟
‫هی! من جایی که اون میخوابه ‫دستشویی می‌کنم.
‫بهتون میخوام بگم که...
‫در پایان سال تحصیلی یه جایزه‌ی خوب ‫در انتظارتونه اگه عملکردتون خوب باشه.
‫جایزه‌ی آکادمیکالاتون؟
‫ببین چطور بچه‌ها رو خر کرد. ‫سلیناس خیلی حرفه‌ایه.
‫از زمان خانم بلکی در دهه‌ی ۶۰ بهترین ‫معلمه.
‫و برای کلاس برنده‌ی امسال...
‫یه اردوی روزانه به یه جای خیلی خاص ‫رو در نظر داریم.
‫آره!
‫وای!
‫- سلیناس داره بچه‌دار میشه؟ ‫- شکمش یکم بزرگ شده.
‫زین، متاسفانه نمی‌تونی ‫توی کلاس خوراکی بیاری.
‫من اینا رو فعلا نگه می‌دارم.
‫چیتوز میخوره. وای. فکرشو نمی‌کردم.
‫در انتهای سال، هر سه کلاس پنجم ما...
‫در هنر،‌ مناظره، علوم و ‫تاریخ با هم رقابت می‌کنن.
‫و اگه کلاس ما برنده بشه، ما ‫به پارک سرزمین جادویی میریم!
‫اونا قطار اژدهایی دارن؟ ‫شنیدم یه بار آتیش گرفته!
‫- آره،‌ توی اروپا ممنوع اعلام شده. ‫- آره، اما توی فلوریدا آزاده.
‫آره، حامله‌ست.
‫خیلی خب، بذار ببینیم شماها ‫چقدر میدونین.
‫کی میدونه وقتی یه گیاه...
‫نور رو به غذا تبدیل می‌کنه بهش چی میگن؟
‫- تبدیل فتوسنتز... ‫- فتوسنتز.
‫- آب و کربن رو به گلوکوز تبدیل می‌کنه. ‫- به گلوکوز تبدیل می‌کنه.
‫کارت عالی بود، میا.
‫خب،...
‫وای پسر. این والدینش طلاق گرفتن.
‫خیلی خب، عزیزم. ممنون.
‫خوبه. تو خیلی مهربونی.
‫خیلی خب.
‫بیاین به کتاب‌هایی که قراره ‫امسال توی کلاس بخونیم نگاه کنیم.
‫کی در مورد شارلوت وب شنیده؟
‫وای نه. بچه‌ها همیشه آخرش گریه می‌کنن.
‫همین‌جوریش بچه‌ها کم گریه می‌کنن؟
‫- گریه برای ضعیفاست. ‫- آره.
‫ما با فرن و خوکش ویلبور آشنا میشیم.
‫این کتاب احمقانه‌ایه.
‫آره، حیوونا هیچ وقت ‫با آدما حرف نمیزنن.
‫تازه هیچ کسی نمی‌تونه ‫شارلوت رو بخوره.
‫باید روزها در مورد این ‫عنکبوت خوشمزه بشنوی...
‫و با فکر کردن بهش گرسنه بشی.
‫و شما امسال اینو یاد میگیرین.
‫ببخشید، کول؟ چیزی هست ‫که بخوای به بقیه بگی؟
‫چه چندش!
‫باورم نمیشه این کارو کردی!
‫ببخشید، بچه‌ها.
‫چه بوی خوبی میده.
‫دفعه بعد یه حالیم به ما بده. ‫از کاهو حالم بهم میخوره دیگه.
‫سلام، خانم سلیناس!
‫- سلام، من مامان کول ویسکی هستم. ‫- سلام.
‫یه یه عکس بگیرم؟ برای فیسبوک؟
‫ممنون.
‫- کول خیلی... ‫- این عالی میشه. ممنون.
‫از کی تا حالا آدما میخوان شبیه اردکا باشن؟
‫بزرگ شدنشون زیبا نیست؟
‫و در کلاس پنجم شما میبینین که بچه‌هاتون ‫میخوان خودشون تصمیم بگیرن.
‫اینو قبول کنین. بذارین ‫اشتباهات خودشون رو بکنن.
‫این جلسه تا کی ادامه داره؟
‫خیلی طولانی نیست، دکتر ونگر.
‫شاید بعضی‌هاتون در مورد مسئله‌ی...
‫خانم سلیناس توی کلاس شنیده باشین.
‫اولا میخوام بگم که این قضیه ‫هیچ ربطی به غذای غذاخوری نداره.
‫اون قراره یه مدتی نباشه. ‫میشه بهش گفت مرخصی.
‫صبر کن. تا کی؟
‫الان خبرو میگه.
‫تا... بچه‌اش به دنیا بیاد.
‫- چی؟ ‫- اون داره بچه‌دار میشه؟
‫مطمئنی؟ نظرش عوض نمیشه؟
‫شوخیت گرفته؟ کلاس سومم این‌جوری شد!
‫معلم جایگزین افتضاح بود!
‫من الان به دخترم پیام میدم! ‫اون حسابی ناراحت میشه!
‫وای خدا، ما معلم جایگزینو نابود می‌کنیم!
‫انگار یه سال کامل بیکاری داریم!
‫اما مگه نمیخوایم به اردو بریم؟
‫شوخیت گرفته؟
‫بیخیال! ما می‌تونیم به معلم جایگزین بگیم ‫که زنگ تفریح ۳ ساعته.
‫ما می‌تونیم بهش کش پرت کنیم.
‫بهش آدامس پرت کنیم.
‫به صندلیش چسب بزنیم.
‫خواهش می‌کنم منو از این چت حذف کنین.
‫کول، ما می‌تونیم اسم‌هامون ‫رو عوض کنیم و بهش نگیم.
‫این عالیه، کول.
‫ما می‌تونیم کل روز فیلم تماشا کنیم.
‫آره. مثل اون فیلمه که یه بچه ‫یه دستگاه پیشگویی رو می‌بینه...
‫و به تام هنکس تبدیل میشه ‫و روی اون چیز پیانو مانند می‌رقصه...
‫و حالا اسمش رو یادم ‫رفت. چقدر عجیبه مگه نه؟
‫اسمش کوتاه بود، چون ‫وقتی روی پوستر دیدمش...
‫فیلم «بزرگ».
‫لطفا منو از این چت حذف کنین.
‫نمیشه همین‌جوری اینو بگی!
‫این حیوونای کلاسی تنبل رو ببین. ‫اصلا تکون میخورن؟
‫- کاش جای اون بودم. ‫- اون مارمولک خیلی پیر به نظر میاد.
‫من پیر به نظر میام؟
‫هوم.
‫ممنون.
‫این یه سوسمار پل دماغیه. اونا مدت ‫زیادی زندگی می‌کنن. حدود ۷۵ سال.
‫هوم. نمی‌دونستم. برید بمیرین همسترها.
‫وای. انگار داره به آخر عمرش نزدیک میشه.
‫خداحافظ. خوشحال شدم دیدمتون.
‫اون دیوونه‌ست.
‫تو پیر و بداخلاق و تنبلی، ‫اما عمرا ۷۵ سالت باشه.
‫هفتاد و پنج. هفتاد و پنج. هفتاد و پنج.
‫[ژانویه‌ی ۲۰۰۳]
‫[دسامبر ۱۹۸۷]
‫[سپتامبر ۱۹۷۶]
‫زیرش نوشته... ‫[نوامبر ۱۹۶۹]
‫«این مردی از سیاره‌ی زمینه ‫که برای اولین بار روی ما پا گذاشته»
‫ما قصد جنگ نداریم...
‫[اکتبر ۱۹۴۹]
‫۱۹۴۹
‫- چی؟ ‫- من اون موقع‌ها به دنیا اومدم.
‫از سال ۱۹۴۹ چند سال گذشته؟
‫نمی‌دونم. به این میگن به اضافه.
‫اینو توی کلاس دوم یاد میگیرن. ‫ما کسر رو یاد می‌گیریم.
‫عالیه. چرا نمی‌تونن ما رو یکم جا به جا کنن ‫تا چیزای بیشتری بدونیم؟
‫خیلی خب، چهار بر کسر شونزده مساوی ‫با چیه؟
‫اون داره میره. اصلا یه ‫کلمه از حرفاشو نمیشنون.
‫۱۹۶۶، ۱۹۶۷...
‫- داری چکار می‌کنی؟ ‫- میشمارم ببینم چند سالمه.
‫۱۹۶۸، ۱۹۶۹، ۱۹۷۰...
‫دیگه انگشت‌هام تموم شدن. ‫دیگه با چی می‌تونم بشمارم؟
‫بهت می‌گفتم با چی، اما ‫این‌جا بچه هست نمیشه.
‫منظورم دمش بود.
‫به اضافه. باید با حیوونای ‫کلاس دوم حرف بزنم.
‫فراموشش کن. ما فقط توی تمرین آتیش‌سوزی ‫اون حیوونا رو می‌بینیم.
‫و تا ماه نوامبر چنین اتفاقی نمیفته.
‫چی...
‫- ها؟ ‫- این یه تمرین آتیش‌سوزیه؟
‫احتمالا چیزی نیست. اما بیاین بریم. ‫آنتونی، حیوونا رو بیار.
‫همه این‌جا رو تخلیه کنن!
‫فکر کنم آتیش گرفتم!
‫ای خدا، تازه تغییر دکوراسیون داده بودیم!
‫یه روزی پلیس‌ها اون بچه‌ها رو از ‫هواپیما میندازن بیرون.
‫من شما رو میذارم این‌جا، رفقا.
‫خیلی خب، رسیدیم.
‫بچه‌ها تابستونتون چطور بود؟ ‫کار جالبی کردین؟
‫- خواب. ‫- خواب.
‫- غذا خوردم. ‫- کلی دستشویی کردم.
‫عالیه. کی کلاس دومه؟
‫- من. چطوری، لیزی؟ ‫- عالیم.
‫من لئوناردو هستم. لیزی ایگوانای ‫کلاس آقای مارکولیا هست. تو...
‫من سینبان هستم. میدونم اسمم خیلی لوسه. ‫تازه اسممو عوض کردن.
‫خب، از تامپر بهتره.
‫فکر کنم. اونایی که توشون خر داره بدن. ‫خرگوش، خر مغز، خر الاغ...
‫آره، درسته. شما توی کلاس دوم ‫به اضافه انجام میدین، درسته؟
‫خر لب، خر مرد.
‫آره، و منها. هر دوش رو انجام میدیم.
‫عالیه. ببین. اگه من ‫سال ۱۹۴۹ اومده باشم این‌جا...
‫و الان سال ۲۰۲۳ باشیم. یعنی من چیم؟
‫آها. جوابشو بلدم. یه خزنده.
‫احمق.
‫خیلی خب، این یه آژیر اشتباهی بود.
‫مدرسه آتیش نگرفته.
‫منظورم اینه که چند سالمه؟
‫آها، درسته. منها. عه... ۷۴ سال.
‫هفتاد و چهار. این ‫یه سال فاصله داره تا...
‫پاشین دیگه.
‫صبر کن، صبر کن!
‫این عدد قبل هفتاد و پنجه، مگه نه؟
‫چی شده؟ ناراحت به نظر میای.
‫سینبان!
‫بشینین.
‫من یه مارمولکم.
‫خوبه. بهش اهمیت نده.
‫منم نیست. من به فنا رفتم.
‫من پام لب گوره.
‫چی؟ این سن برای حیوونای ‫کلاسی نیست.
‫وقتی توی اسارت باشی، ‫۷۵ حدودای ۷ میشه.
‫و اگه اینقدر دلت میخواد زنده بمونی ‫بهتره یکم ورزش کنی.
‫- چه ورزشی؟ ‫- پلک زدن خوبه. از این شروع کن.
‫- من پلک میزنم. ‫- به ندرت.
‫باشه.
‫خیلی خب. نگفتم که به خودت فشار بیار.
‫کیو دارم گول میزنم؟
‫من توی این مقطع از زندگیم نمی‌تونم ‫ورزش سنگین رو شروع کنم.
‫خیلی دیره. من خرابش کردم.
‫من عمرمو هدر دادم!
‫و حالا دیگه زندگیم داره تموم میشه.
‫♪ وقتی یه مرد با... ♪
‫♪ با مرگش مواجه میشه ♪
‫♪ به همه‌ی کارهایی که نکرده فکر می‌کنه ♪
‫♪ من هیچ وقت یه حلزون نخوردم ♪
‫♪ هیچ وقت نتونستم یه مگس شکار کنم ♪
‫♪ بقیه اونا رو به من دادن بخورم ♪
‫♪ من هیچ وقت جلبک رو از دریا نخوردم ♪
‫♪ چیزی جز کاهو نخوردم ♪
‫♪ که همیشه روی جیش اسکویرتل میاد پایین ♪
‫♪ من هیچ وقت تخم پرنده رو ندزدیدم ♪
‫♪ هیچ وقت یه سنجابو دنبال نکردم ♪
‫♪ هیچ وقت نتونستم به یه دختر ♪
‫♪ حرکات خفنمو نشون بدم ♪
ترجمه‌ای از مـیـثـم مـوسـویـان و مـحـمـد آلـفـا
‫[کلمه‌ی مثبت امروز: تحمل]
‫حرفتو بزن.
‫با معلم جدیدتون آشنا بشین.
‫این معلم جایگزین ماست؟
‫تو باید بری؟ به همین زودی؟
‫خب، دکترم فکر می‌کنه توی دوران ‫بارداریم باید استراحت کنم.
‫پس تا برگردم شما خانم مالکین رو دارین.
‫جراحی مغز که نیست.
‫بچه‌ها، نباید از تغییر بترسین.
‫تغییر بخش زیبایی از زندگیه.
‫♪ یه زمانی برای درختا هست... ♪
‫♪ که برگ‌هاشون بریزه ♪
‫♪ و یه زمانی برای بازگشت اون برگ‌ها ♪
‫- من آواز نمی‌خونم. ‫- اوه، باشه.
‫چطور کلاس رو ادامه بدیم. ‫من امروز با خانم مالکین تدریس می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم ما رو ترک نکنین، خانم سلیناس!
‫اه! برو پایین بچه! همین حالا!
‫از بغل خبری نیست! بشین!
‫توی کلاس ما صاف میشینیم، درس ‫گوش می‌کنیم و چی هستیم؟ تو بگو!
‫چی؟ وای خدا. ما ساکتیم؟
‫خوب گوش کردی، لوگن. یه قلب میگیری.
‫قلب برای وقت‌هایی هست که بچه‌ها ‫درس گوش میکنن. بهشون انگیزه...
‫گوش کردن جایزه نمیخواد.
‫وقتی گوش می‌کنین، دانش به دست میارین، ‫نه جایزه.
‫راستش ما فرصت داریم که به پارک...
‫چندش. این چی بود؟
‫کره‌ی بادوم زمینی و ‫گوشت. بابام خوابش برده بود.
‫خیلی خب. ما وقت نداریم، پس برای ‫خانم سلیناس آرزوی سلامتی کنین، خداحافظ.
‫- اما من... کلاس... ‫- نه، نه. میدونم. برو.
‫- توی تربیت بچه‌ی خودت موفق باشی. ‫- باشه، بچه‌ها، می‌بینمتون...
‫بگذریم. امروز جمعه‌ست. این یعنی یه دانش‌آموز ‫باید یه حیوون کلاسی رو ببره خونه.
‫- چی شد؟ ‫- ما این‌جا چنین کاری رو نمی‌کنیم.
‫دیگه نمی‌کنیم. نه.
‫توی کلاس من، شما ‫مسئولیت‌پذیری یاد می‌گیرین.
‫درست بهش غذا میدین ‫و سالم اونو برمیگردونین.
‫زنده.
‫ما داوطلبی داریم؟
‫- خواهش می‌کنم یکی دستشو بلند کنه. ‫- چی؟
‫یادت رفته توی خونه‌ی ‫بچه‌ها چی میشه؟
‫اونا یادشون میره بهت ‫غذا بدن یا اذیتت می‌کنن.
‫دوباره رشد می‌کنه.
‫[عشق موتور]
‫توی دهه‌ی ۹۰ اینا باحال بود.
‫من منتظرم. یکی لطفا داوطلب شه.
‫متوجه نیستی؟ این فرصت منه.
‫من با یکی از این بچه‌ها میرم، خونه‌ای ‫که پنجره‌های باز داره رو پیدا می‌کنم،
‫و وقتی که تنها هستم ‫می‌پرم و فرار می‌کنم.
‫- وقتی ۲۰ سالتم بود نمی‌تونستی بپری. ‫- من میپرم. و بعد واقعا زندگی می‌کنم.
‫شاید از یه درخت بالا رفتم. توی فاضلاب ‫شنا کردم. پارک جنگلی اورگلیدز رو دیدم.
‫اورگلیدز؟ با اون حیوونای وحشی؟ ‫دیوونه شدی؟
‫می‌دونی که اونا اصلا اسم ندارن، مگه نه؟ ‫اون‌جا قانون جنگله.
‫فکر می‌کنی یه سیب‌زمینی مثل تو ‫میتونه اون‌جا زنده بمونه؟
‫چند روز آخر عمرتو ‫توی قوطی آبجو گیر می‌کنی.
‫زود باشین.
‫کی میخواد مسئولیت پذیری یاد بگیره؟
‫- نکنه من مجبورم یکی رو انتخاب کنم؟ ‫- اگه کسی مسئولیت رو قبول نمی‌کنه...
‫من نمی‌خوام حس کنن که خواستنی نیستن. ‫چون همه توی جامعه باید قبول بشن...
‫و نباید بر اساس ظاهر، گونه ‫و پیشونیشون قضاوت بشن.
‫و من فردا میرم چتربازی توی محیط سربسته،
‫اما پدرم خونه‌ست، ‫پس اگه مشکلی نباشه که اونو...
‫- یکی رو انتخاب کن! ‫- باشه،‌ مارمولکه!
‫گوش کن، وقتی رفتی توی حیات وحش و ‫اون حیوونا اومدن سراغت،
‫یادت باشه رنگت رو عوض کنی ‫و همرنگ جماعت بشی!
‫آفتاب‌پرست‌ها رنگ عوض ‫می‌کن. من آفتاب‌پرست نیستم.
‫خب، پس مردی.
‫فردا میرم چتربازی توی محیط بسته. ‫ما باید آماده بشیم.
‫درست مثل چتربازی معمولیه، ‫ولی توش امکان نداره صدمه ببینی.
‫خیلی خب، ما آخر هفته‌ی پرکاری رو داریم.
‫باید خونه‌ی مادربزرگ لباس دخترونه بپوشم؟ ‫چون یکشنبه آب و هوا مناسب شلواره.
‫جیدا کلمه «استفراغ» رو به کار برد که حرف ‫زشت نیست. اما اون گفت هست. درست میگه؟
‫من دلم نیومد ولش کنم. میدونم کسی ‫نمی‌خواد اون نزدیک میز غذاخوریش باشه.
‫آب به اندازه‌ی کافی داره. زود برمیگردم!
‫کیلا، ازش نترس. این بی‌ادبیه.
‫شروع شد.
‫آره.
‫این پسر جدیده کبیر خوبه، ‫اما خیلی حرف نمیزنه،
‫حداقل با من حرف نمیزنه. ‫شاید اون خجالتیه...
‫و بعد زبونم سوخت. ‫کاملا نسوختا،
‫اگه سوخته بود نمی‌تونستم بهتون بگم ‫که چطور پنیر مدادی خوردم.
‫هی، لئوناردو. تو فیلم خوبی رو از دست دادی. ‫فردا من برای صبحونه می‌برمت پایین.
‫امیدوارم بیگل مونده باشه. ‫نمی‌دونم چرا ما بیگل کنجدی میگیریم.
‫مامانم خواست یکی رو امتحان کنم و من گفتم ‫«چرا باید اون دونه‌های کنجد...
‫و نمک...»
‫صبر کن ببینم، کجایی؟
‫این یه کابوسه! حالا من بچه‌ای میشم ‫که مارمولک رو کشته...
‫هر کاریم تو زندگیم کنم این اسم میمونه.
‫چه بازیگر بشم یا دکتر... ‫من هیچ وقت دکتر نمیشم.
‫می‌تونم برم توی اداره‌ی راهنمایی رانندگی ‫کار کنم. امیدوارم اونی باشه که کنار رستورانه.
‫نمی‌خوام خیلی از والدینم دور بشم.
‫یا مادر گودزیلا!
‫چی بود؟
‫خب؟ کی اینو گفت؟
‫دیوار؟ دیوارها حرف نمیزنن. ‫چرا باید یه دیوار حرف بزنه؟
‫چرا به این اشاره می‌کنی؟ میگن ‫«اگه دیوارها بتونن حرف بزنن»...
‫چون اونا نمی‌تونن حرف بزنن...
‫جام!
‫تو یه چیزی گفتی! تو حرف زدی! مامان!
‫- نه! ‫- تو حرف زدی!
‫تو داری حرف میزنی!
‫من به مامانم میگم، وگرنه همه ‫فکر می‌کنن من دیوونه شدم.
‫بعدش مجبورم برم اون مدرسه‌ی ‫بچه‌های استثنائی توی تمپا!
‫بقیه نباید بفهمن!
‫- چرا دستات خیسن؟ ‫- اونا به صورت طبیعی مرطوبن.
‫خواهش می‌کنم، التماست ‫می‌کنم که چیزی نگی.
‫اگه مردم بفهمن من حرف میزنم...
‫اونا منو می‌فرستن پیش یه ‫دانشمند یا همچین چیزی.
‫- اما باید به یکی بگم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تو تنها کسی هستی که ‫می‌تونی صدامو بشنوی.
‫پس چرا داری آروم حرف میزنی؟
‫چون تو این‌جوری حرف میزدی، ‫و باحال بود.
‫همه‌ی مارمولکا حرف میزنن؟
‫نمی‌دونم. من هیچ وقت همه‌شون رو ندیدم، ‫اما ما هیچ وقت با آدما حرف نمیزنیم.
‫- چرا با من حرف میزنی؟ ‫- خب، من...
‫چون خودم میخوام. فکر می‌کنم ‫آدم خوبی هستی.
‫واقعا؟ ممنون.
‫فکر نکنم بقیه فکر کنن من خوبم.
‫توی مدرسه به سختی ‫میشه فکر بقیه رو فهمید.
‫آدما از سر احترام میگن تو خوبی،
‫و اگه اونا بگن تو خوبی، ‫تو فکر می‌کنی اونا باحالن...
‫میفهمم.
‫تو زیاد میگی «می‌فهمم».
‫چون من یه چیزایی رو درک می‌کنم. ‫«من می‌فهمم». سنی ازم گذشته.
‫- خیلی خب. فکر می‌کردم بخاطر چیز دیگه‌ست. ‫- مثلا چی؟
‫- که میخوای من حرف نزنم. ‫- اوه. وای.
‫واقعا؟ این برات عجیب بود؟
‫نه، نمی‌دونستم این‌قدر باهوشی.
‫مشخصه. مردم با ادب‌تر از اونن که ‫بگن من زیاد حرف میزنم،
‫اما از قیافه‌هاشون مشخصه ‫که من زیادی حرف میزنم.
‫مثلا پیرا این‌جوری میشه قیافه‌شون. ‫و بچه‌ها خواب‌آلود میشن.
‫و قیافه‌ی راننده اتوبوس یه جوری میشه که ‫انگار میگه «بسه» و من نمی‌تونم بس کنم...
‫ببخشید. گوش میدم. ادامه بده.
‫♪ من همیشه هر چی تو ذهنمه میگم ♪
‫♪ انگار آدما با ‫این مشکلی ندارن ♪
‫♪ اما شاید دیگه بیخیال شدن ♪
‫♪ اونا لبخند میزنن انگار خوششون میاد ♪
‫♪ تو نمی‌دونی چقدر نگران کننده‌ست ♪
‫♪ که ندونی کی حرف زدنت رو مخه ♪
‫من بچه‌های زیادی رو دیدم که ‫خیلی حرف میزنن. اونا انگار...
‫♪ من به حرف زدن ادامه میدم ♪
‫♪ و این حس رو دارم که همه چی خوبه ♪
‫♪ و بعد آروم میشم تا وقتی که ♪
‫♪ اون قیافه رو به عنوان یه نشونه ببینم ♪
‫♪ اونا عصبانین که من هنوز حرف میزنم ♪
‫♪ یا صدام بلنده یا حوصله‌سربره ♪
‫♪ من نگرانم که اونا رو ناراحت کرده باشم ♪
‫♪ و می‌ترسم و بیشتر حرف میزنم ♪
‫آره. این معمولیه. کلی بچه هستن...
‫♪ من حس می‌کنم قابلیت ‫اینو ندارم که بگم... ♪
‫♪ کی به یه نفر فرصت حرف زدن نمیدم ♪
‫♪ و بخاطر این من می‌ترسم ♪
‫♪ و فکر می‌کنم به بقیه ‫فرصت حرف زدن نمیدم ♪
‫گفتم «می‌فهمم!»
‫می‌دونم که دوباره گفتم «می‌فهمم» ‫ببخشید.
‫آخه آخرین جمله‌ات اصلا قافیه نداشت، ‫فقط تکرار بود.
‫♪ تو دوست داری همه چیو بگی ♪
‫♪ چون والدینت میذارن پرگویی کنی ♪
‫اونا خیلی دوست ندارن...
‫♪ اما نباید به خودت سخت بگیری ♪
‫♪ انگار که داری توی یه ♪ ‫♪ جنگ شکست می‌خوری ♪
‫باشه، اما چطور...
‫♪ شاید بهتره سعی کنی سوال بپرسی ♪
‫سوال بپرسم؟
‫♪ خسته‌ کننده‌ست، مثل پلک زدن ♪
‫♪ اما بچه‌هایی که محبوب‌ترن ♪
‫♪ بچه‌هایی هستن که میخوان بدونن ♪
‫♪ بقیه‌ی بچه‌ها چه فکری می‌کنن ♪
‫وای. قضیه این نیست که به بقیه‌ی ‫بچه‌ها اهمیت نمیدم. فقط...
‫میدونم. ببین این عالیه که خوب می‌تونی ‫در مورد خودت حرف بزنی.
‫وقتی آدما حرف دلشونو ‫میزنن حالشون بهتر میشه.
‫پس اگه کاری کنی که بقیه‌ی ‫بچه‌ها در مورد خودشون حرف بزنن،
‫اونا از با تو بودن خوششون میاد. ‫منظورم بیشتر از الانه.
‫قانون ۵ ثانیه.
‫خب، این حرفات خیلی خوب بودن. ممنون.
‫خواهش. قابلی نداشت.
‫یادت باشه، تو نباید هیچ ‫وقت به کسی اینا رو بگی.
‫وگرنه ما دیگه نمی‌تونیم ‫با هم حرف بزنیم.
‫باشه. پس من دوست ویژه و مخفی توام؟ ‫این یه سوال بود.
‫آره. البته. سوال خوبی هم بود.
‫ممنون، لئوناردو.
‫لئو صدام کن. کمتر ‫حس می‌کنم لاک‌پشت‌ نینجام.
‫سامر. تو باید بخوابی، عزیزم.
‫مامان، جذر ۹۱ چند میشه؟
‫چی؟ لطفا بگیر بخواب.
‫منظورم هر سوالی نبود.
‫باشه. حله. فهمیدم.
‫صندلی‌های جدیدتون رو پیدا کنین.
‫به همین زودی برگشتی؟ ‫کل دنیا رو توی یه آخر هفته دیدی؟
‫وای. پارک جنگلی اورگلیدز ‫چطور بود؟ برج ایفل چقدر بلند بود؟
‫- پاپ چه شکلی بود؟ ‫- میشه با بالشم این کارو نکنی؟
‫می‌تونین اون رایانه‌ها رو بذارین کنار. ‫ما با اسباب‌بازی درس نمی‌خونیم.
‫داور روس لعنتی.
‫آروم. ندو.
‫خوردن کتاب‌ها ممنوعه!
‫اوه، مربی کیمورا.
‫عذر میخوام. بذار اینو تمیز کنم.
‫اینم از این.
‫این منصفانه نیست. اون میخواد ‫ما رو خسته کنه که جونی برامون نمونه...
‫و بعد دچار مشکل اعتیاد میشیم.
‫برنده شدن اردو رو فراموش کن. ‫این یه کابوسه.
‫از وقتی که گوشیم گم شد بدتره.
‫از وقتی که بابام شورت دوچرخه‌سواری ‫می‌پوشید بدتره.
‫از وقتی که من توی هواپیما گم شدن بدتره، ‫که خیلی سخت بود، اما ترسناک بود.
‫مثل یه فیلم ترسناک، البته والدینم نمیذارن ‫فیلم ترسناک نگاه کنم،
‫مگر این‌که کوره توی «داستان اسباب بازی ۳» ‫رو بشه ترسناک حساب کرد، اما...
‫تو فکر می‌کنی باید چکار کنیم، جیدا؟
‫من به والدینم در این مورد میگم. ‫بابام خیلی نفوذ داره،
‫چون به معلما کرم ضد جوش مجانی میده،
‫اما تو هم باید به والدین خودت بگی.
‫چرا با سامر حرف میزنی؟
‫- من الان ازش خوشم میاد. ‫- می‌دونم. منم ازش خوشم میاد.
‫- قضیه چی بود؟ ‫- اون از من خوشش میاد. فکر می‌کنه باحالم.
‫تو باحالی؟ چکار کردی؟ سرتو بیشتر ‫از یه بار چرخوندی؟
‫چه ژانگولری هستی تو.
‫هر چی تیکه داری بنداز،
‫چون بچه‌ی بعدی که منو ببره خونه، ‫بچه‌ی آخره.
‫همین‌طوره، آقای ترسو.
‫هر چی تو بگی، آقایی که ‫دوست داره گازش بگیرن.
‫وای بهم برخورد، آقایی که تقریبا ‫اندازه‌ی اسکوبی‌دو شجاعه.
‫اردک، اردک، اردک، غاز!
‫خیلی خب. بسه! بازی استپه! بچه‌ها!
‫قانون تمبر. حواستون این‌جا باشه! ‫کسایی که مطالعه کردن...
‫- سلینا هیچ وقت این چیزا رو یاد نمیداد. ‫- آره. تمبر دیگه چیه؟
‫اولین مالیات مستقیما...
‫از مستعمره‌نشین‌های آمریکا ‫توسط پارلمان بریتانیا اخذ شد.
‫اسکایلر، من چی گفتم؟
‫جواب بده! مستعمره‌نشین‌ها چطور ‫واکنش نشون دادن؟
‫منفی!
‫دلتون نمی‌خواد منفی بخورین.
‫- منفی چیه؟ ‫- فکر کنم بازیکن تیم کلیپرزه.
‫شما با انضباط کلاس پنجم ‫رو ترک می‌کنین،
‫یا این‌که هیچ وقت کلاس ‫پنجم رو ترک نمی‌کنین.
‫هه.
‫کی انضباط داره که این آخر هفته ‫یه حیوون رو ببره خونه؟
‫من انجام میدم. من دوباره لئو رو می‌برم.
‫«لئو؟»
‫دوباره؟ کیه که بخواد دوباره این کارو بکنه؟
‫حتی یکی از شماها مرد این نیست ‫که بره مقطع راهنمایی، مگه نه؟
‫الان نه. من مارمولک رو می‌برم.
‫تو خیلی با لئو بهت خوش میگذره، ایلای. ‫می‌تونم بهت سر بزنم؟
‫واقعا؟ این عالی میشه. زین میاد. ‫اما همه‌ی ما می‌تونیم...
‫شما بچه‌ها دارین خوش میگذرونین؟
‫اه...
‫آره.
‫بابت اون چیپس‌ها شرمنده، زینی. ‫احتیاط شرط عقله.
‫کیک فنجونی کلم بخور.
‫باید توی کل آخر هفته این لباس ‫ایمنی تنم باشه؟
‫مارمولک‌ها ناقل بیماری هستن، عزیزم.
‫بچه‌ها و سگ‌ها خیلی در برابر ‫این بیماری‌ها آسیب‌پذیرن.
‫فکر کنم مامانم میخواد بیاد دنبالم.
‫- ممنون، جولی! ‫- اونا خیلی بهشون خوش گذشت.
‫میشه بری مرغش رو به قطعاتی ‫ببری که خفه نشه؟
‫هی.
‫آی!
آوامــووی
‫هه هه.
‫چیه؟ دوباره رشد می‌کنه.
‫تو شبیه یه فضانورد از دهه‌ی ۵۰ لباس پوشیدی ‫بعد من عجیبم؟
‫حالا داری منو تهدید می‌کنی، پشمالو؟ اون...
‫چی؟
‫- چی... ‫- وقت شامه، ایلای!
‫ایلای، همین حالا بیا! باید سه ‫ساعت قبل خواب غذاتو هضم کنی.
‫این خیلی عجیبه. تو حرف میزنی؟
‫فقط با تو.
‫- چون... ‫- من خاصم؟
‫آره، درسته.
‫اوه. باشه.
‫اما تو نمی‌تونی به کسی بگی. ‫اونا منو مثل ای‌تی می‌کشن.
‫اما والدینم میگن وقتی کسی میگه ‫«به کسی نگو»...
‫باید بگم.
‫خب، والدینت درست میگن، ‫اما در مورد انسان‌های غریبه.
‫من فقط یه مارمولک غریبه هستم، خب؟
‫- خواهش می‌کنم به هیچکی نگو، مخصوصا اون. ‫- پهباد؟
‫عمرا. تو دیدی که با چیتوز چکار کرد.
‫خوبه که وفاداره.
‫وقتی من ۶ سالم بود بچه‌ها ‫فکر می‌کردن این باحاله.
‫- شاید بهتره یه چیزی در این مورد بگی. ‫- من نمی‌خوام احساساتشو جریحه‌دار کنم.
‫من یه راهی بلدم. من در طی سالیان سال ‫دیدم که بچه‌ها قطع رابطه می‌کنن.
‫تو بنویس چرا قطع رابطه می‌کنی...
‫و به شخص دیگه وقت بده که ‫آروم درکش کنه و از کوره در نره.
‫این یه نامه‌ایه که با «پهباد عزیز» ‫شروع میشه.
‫یه قلم و کاغذ بیار.
‫♪ پهباد عزیز ♪
‫♪ مشکل از تو نیست، از منه ♪
‫♪ اما... ♪
‫♪ وقتی کل روز بالای سرم پرواز می‌کنی ♪
‫♪ من احساس امنیت می‌کنم، ♪
‫♪ اما حس می‌کنم زندگی ‫اجتماعیم از بین میره ♪
‫♪ من نمیگم که اهمیت دادن تو جرمه ♪
‫♪ فقط دوست دارم بعضی وقتا ♪
‫♪ خودم خودمو تمیز کنم ♪
‫♪ و فکر می‌کنم تو می‌تونی ♪
‫♪ دوستای جدید پیدا کنی ♪
‫♪ مثل یه چاپگر سه بعدی ♪
‫♪ یا ماساژور تفنگی یا غذاساز زرد ♪
‫♪ من نمیگم که دیگه ‫دوستت ندارم،‌ آقای پهباد ♪
‫♪ فقط میخوام یه امید کوچیکی داشته باشم ♪
‫♪ که یه کاری کنم ♪
‫♪ تنها نمیرم ♪
‫♪ مشکل از تو نیست، از منه ♪
‫این کاراش فقط نمایشیه، می‌بینی؟
‫اون می‌دونه که قابل بازیافته.
‫بیا یکم تنهاش بذاریم.
‫هیچ کسی قرار نیست منو ‫مثل اون دوست داشته باشه.
‫بچه‌، اونا اصلا تو رو نمی‌شناسن. ‫حالا بالاخره می‌تونی چیزای خودتو نشون بدی.
‫من چیزی ندارم.
‫فقط کافیه استعدادتو پیدا کنی.
‫یه پسری توی سال ۱۹۸۸ به اسم ‫مایک جوکوویچ بود.
‫اون کل آهنگ «راه رفتن روی خورشید» ‫رو حفظ کرده بود.
‫اسمش‌ ماوث رو نمی‌شناسی؟ ‫ببین، کلی کلمه بود.
‫حرفم اینه که خیلی از بچه‌ها ‫توی یه چیزی استعداد دارن.
‫مشکلی نیست. من چند تا چیز بلدم.
‫- برام یه کرم بیار. ‫- جدی میگی؟
‫بهم اعتماد کن.
‫این عالیه.
‫خیلی خب، ببین.
‫خیلی چندش بود!
‫صبر کن.
‫چییی!
‫بذار یه چیزی نشونت بدم.
‫ایلای، لباس ایمنیت کو؟
‫اینو امتحان کن.
‫خیلی خوبه.
‫داره میاد!
‫- زدیش. ‫- چی بود؟ موش جنگلی بود؟
‫نمی‌دونم، اما زدی تو دم و دستگاهش.
‫- میخوای بریم خونه؟ ‫- نمیشه بهترین از این کاری کرد.
‫همه دعوت نیستن.
‫[مهمونی جیدا - به کسی نگین]
‫آره، من برگشتم.
‫دمت کو؟ داری کم کم فرار می‌کنی؟
‫بیخیال من شو. ‫دم و دستگاهم ضربه خورده.
‫فراموش کردم که این اندامو دارم.
‫سلیناس معلم سال بود! این ‫معلم جایگزین قابل قبول نیست.
‫این نمونه‌های کرم پوستی ‫که به شماها میدم بی‌فایده‌ست؟
‫باید چکار کنم که اون زن ‫افتضاح رو جایگزین کنین؟
‫دکتر، ونگر. خواهش می‌کنم. ‫اون همین‌جا نشسته.
‫- خب که چی؟ ‫- جی، این محترمانه نیست.
‫باشه بابا.
‫میشه جوری در موردت تو حرف بزنم ‫که انگار این‌جا نیستی؟
‫[اسپری دفع کننده‌ی افراد حق به جانب]
‫گوش کن، بچه‌ام می‌تونه سال بعد ‫به مدرسه‌ی وست‌لیک بره،
‫و سه سال دیگه بره پیش‌دانشگاهی لنگلی ‫و هفت سال دیگه بره دانشگاه دارثموث...
‫و ۱۴ سال دیگه یه ازدواج ‫نسبتا موفق رو داشته باشه.
‫من پول اون تخته‌ی هوشمند ‫و این کلید چراغ رو دادم.
‫[اهدایی دکتر و خانم جی ونگر]
‫اگه بذارم این حیوون رو به عنوان ‫معلم اون نگه داری...
‫تو یه کاری برای من می‌کنی ‫که اینو درست کنم.
‫۴ ثانیه. سه، دو، یک.
‫مداد‌ها رو ول کنین.
‫غیر از جیدا،
‫که حالا ۲ دقیقه‌ی دیگه وقت داره...
‫به دلیل خستگی بعد از پرواز دائمیش.
‫ساکت. حرف نباشه.
‫حالا یکی از شما باید ‫یه حیوون رو ببره خونه.
‫چه داوطلبانه، چه معین شده.
‫من دوباره لئو رو می‌برم.
‫- قضیه چیه؟ لئو؟ دوباره؟ ‫- نمیشه دوباره یه حیوون رو برد، درسته؟
‫چون اگه میشه میخوام... ‫تو چرا اونو می‌خوای؟
‫چون اون عالی بود.
‫- تو چرا اونو میخوای؟ ‫- به همین دلیل، عالیه.
‫صبر کنین. اگه عالیه من میخوامش.
‫قرار بون روش نوشته بشه «دکتر پوست»
‫نه «دکتر دوست»
‫پوست. نه دوست.
‫جیدا، من گربه رو سبز رنگ کردم.
‫خیلی کلیشه‌ایه.
‫چیزی که برات گرفتم عالی نیست؟
‫- درک به مهمونیم میاد؟ ‫- عه، دارم روش کار می‌کنم.
‫منظورم امتحان یهوییه، دو دقیقه دیگه.
‫- کی مراقب تو باشه؟ ‫- داری چکار می‌کنی بابا؟
‫خب، بنجی، معلم جایگزین ‫جیدا افتضاحه...
‫که بچه‌ها رو مجبور به ‫خوندن کتابای بزرگ می‌کنه.
‫نه!
‫به‌خاطر همین بابایی برای جیدا چیزی ‫گرفته که هیچ بچه‌ی دیگه نداره.
‫چی، بابا؟
‫♪ وقت اضافی که بچه‌های دیگه نگرانشن ♪
‫♪ همه‌ی جوابارو فراموش ‫می‌کنن به‌جز جواب من ♪
‫♪ چون وقت اضافی گرفته بچه‌ی من... ♪
‫میشه مارمولک رو بذارم توی اتاقم؟ ‫جشن تولد داره شروع میشه...
‫- الان نه. بابا داره چاخان می‌کنه. ‫- عاشق اون وقت اضافه‌ام
‫وای. امروز انگار بدترین روز زندگیمه. ‫هیچ‌کسی حواسش به مهمونیم نیست.
‫کاملا مزخرف میشه، و بچه‌های ‫دیگه از بابتش خوشحال میشن.
‫چی؟ چرا اونا باید خوشحال بشن؟
‫چون اونا حسودن. وایسا. چی؟ کی اینو گفت؟
‫من گفتم.
‫- وای خدایا! تو حرف می‌زنی؟ ‫- نه، خطرناکه.
‫تو تنها کسی هستی که ‫می‌تونی صدای منو بشنوی.
‫چه باحال! ما یه ‫مارمولک سخنگو داریم!
‫- من فقط می‌تونم با تو حرف بزنم! ‫- وای خدای من! بابا!
‫♪ وقتی دکتر اسکین میشی ♪
‫♪ واقعا یه شخص مهمی ♪
‫♪ چون در مورد من صدق نمی‌کنن قوانین ♪
‫♪ بده به من وقت بیشتری... ♪
‫تو فقط می‌تونی با من ‫حرف بزنی چون من خاصم؟
‫عه، آره بابا.
‫با عقل جور درمیاد. ولی تو ‫می‌تونی توی مهمونی هنرنمایی کنی؟
‫می‌تونی رپ کنی یا با زبونت پیانو بزنی؟
‫نه، این فقط بین ماست. من باهات ‫حرف می‌زنم که راهنمائیت کنم.
‫من نیازی به راهنمائی ‫ندارم. من خیلی خفنم.
‫نه، تو خیلیم داغونی.
‫وایسا، چی؟
‫درست مثل اما لارنس توی ‫سال ۲۰۰۳، نینا مایرز توی سال ۵۵،
‫همگی زیبا، پولدار و باهوش.
‫- خب؟ ‫- تموم نشده هنوز.
‫همگی ازخودراضی، همگی در خفا منفور.
‫- مردم حسود بودن. ‫- نه درمورد از خودراضیا.
‫ببین، مردم متوجه نمیشن که ‫یه نفر مثل من زیر چه فشاریه.
‫خانواده‌ی من خیلی فوق‌العاده‌ان، ‫پس از من انتظارات بیشتری هست.
‫من باید به بهترین دبیرستان برم ‫و بهترین مهمونی رو داشته باشم...
‫و، آره، فقط بهترین افراد اطراف من هستن.
‫نه اینطور نیستی.
‫اه تو نمی‌فهمی خفن بودن چطوریه.
‫ولی تو خفن نیستی.
‫من چی؟
‫خودتو آماده کن.
‫♪ تو عالی نیستی ♪
‫♪ می‌دونم شماها افتخار می‌کنید ♪
‫♪ ولی خونه‌تون شلوغه ♪
‫♪ و بابای تو اضافه وزن داره ♪
‫♪ خانواده‌ی تو عالی نیستن ♪
‫اضافه وزن؟
‫♪ اون چهره‌ی تبلیغاتیشونه ♪
‫♪ تو توی فورت مایرز زندگی می‌کنی ♪
‫♪ پیشخوان ما سنگ کوارتزه ♪
‫♪ اون برای سوزوندن ♪ ‫♪ زگیلا پول می‌گیره ♪
‫♪ مامانم شبیه بریتنی اسپیرزه ♪
‫♪ اگه مست باشی آره ♪
‫♪ البته من قصد توهین ندارم ♪
‫♪ ما اونقدرم... ♪
‫عالی نیستیم؟
‫تو عالی هستی، ولی هیچ ‫کسی انقدرم عالی نیست.
‫ما فقط آدم و مارمولک هستیم.
‫♪ اگه بتونی یه قدم به عقب برگردی ♪
‫♪ خودتو برای چیزی که هستی می‌بینی ♪
‫♪ تو می‌فهمی که حتی از ‫ستاره‌ها هم درخشان‌تری ♪
‫♪ پس من انقدرم عالی نیستم ♪
‫حالا شد.
‫♪ ولی من می‌تونم وزنی که مثل ♪
‫♪ یه دنده‌ی سنگین بعد از ♪
‫♪ ۱۱ سال پراسترس از بین میره رو حس کنم ♪
‫♪ بالاخره به دوستای معمولیم ♪
‫♪ می‌تونم بگم که... ♪
‫♪ بد نیست که ♪
‫♪ خیلی عالی نباشی ♪
‫احسنت.
‫- ممنون، عالی بود بچه‌ها. ‫- ممنون.
‫- عسلم، شاید بخوای بهشون انعام بدی؟ ‫- چی؟ ساعتارو میگی؟
‫- بچه‌ها، یکم آب می‌خواین؟ هیچ کدومتون؟ ‫- نه، دمت گرم.
‫- باشه. خوبه، ممنون. ‫- مرسی، آقای اسکین.
‫- "دکتر" . "دکتر پوست". ‫- آها.
‫مامان، بابا، می‌تونیم ‫مهمونای بیشتری دعوت کنیم؟
‫بیشتر؟ من فکر کردم هرکسی ‫رو که می‌خواستی حذف کردیم.
‫آره، ولی ما یه لیست بزرگ‌تر احتیاج داریم.
‫- سلام، بچه‌ها. من خیلی خوشحالم که اومدین. ‫- ممنون که دعوتمون کردی.
‫خواهش می‌کنم. حالتون چطوره؟
‫عه، وایسا. این یکی رو می‌دونم. ما خوبیم.
‫صدای اون مثل کوله.
‫وای. زین حالا بامزه شده؟
‫زین همیشه بامزه بود.
‫مثلا کلاس دوم،
‫وقتی اون به خانم لیموز گفت ‫سوپرمن از سیاره‌ی کروتون اومده؟
‫سلام. بچه‌ها شما هنوز ‫می‌خواین مرد حبابی بگیرین ؟
‫بابا، ما به حبابا می‌رسیم.
‫این مرحله‌ی بعدیشه. اون ‫حباب حیوانات می‌سازه.
‫بفرمائید. بعدی. تو درست نگرفتیش!
‫برگر جیدا. سیب‌زمینی جیدا.
‫بشقاب سبزیجات جیدا.
‫لطفا این کارو نکن.
‫چیو نگاه می‌کنی، رئیس؟
‫با پاهای فشرده مشکل داری؟
‫چی؟
‫فکر می‌کنی خیلی عالی ‫هستی؟ توی اون محفظه چکار می‌کنی؟
‫عه، من رفتم تو لک خودم.
‫گهگاهی پلک میزنم.
‫خیلی خب. ببخشید، داداش. ‫ما هم توی یه تیمیم.
‫منظورم اینه، تنها تفریحم تا الان، ‫گاز گرفتن انگشتای اون یارو بوده.
‫من پنج بار ازت خواستم که از این حلقه بپری.
‫من فقط... من دارم پیر میشم، می‌دونی؟
‫همیشه حس می‌کنی زمان داره تموم ‫میشه، و کل زندگی ما همینه؟
‫داشتی با اون اسب حرف ‫می‌زدی؟ داره بهش خوش می‌گذره؟
‫باید بهت بگم،
‫حقیقت اینه، هیچ حیوونی ‫نمی‌خواد حبس بشه توی...
‫سلام جیدا. سلام لئو. ‫نمی‌تونم باور کنم چقدر باحاله...
‫عه، منظورم اینه، سلام، ‫جیدا، به تو خوش می‌گذره؟
‫ممنون که ازم پرسیدی. ‫پدرمادرم هیچ‌وقت نپرسیدن.
‫اونا همیشه فرض رو بر این ‫میذارن که من داره بهم خوش می‌گذره،
‫چون اونا هنوز نفهمیدن انقدرم عالی نیستن.
‫- چی باعث میشه اوقات بهتری داشته باشی؟ ‫- سوال خوبیه.
‫- خیلی خب. قفل مغناطیسی استاندارد. ‫- مدارها جریان متقاطع دارن.
‫- جامپر کابل‌. بادکنک. ‫- همین‌جاست.
‫این خیلی بامزه‌ست!
‫من مخصوصا گفتم «خرابکاری درکار نباشه!»
‫- مرسی پی‌جی. ‫- عه، تی‌جی.
‫- عه ببخشید.
‫- اشکالی نداره. از تماس ‫چشمی هیجان زده شدم.
‫زمان‌سنج رو متوقف ‫کن. اون کیف پولمو برداشت.
‫تو باعث شدی رئیس. بهترین روزه.
‫- هی، هی، هی. ‫- لئو! لئو کجایی؟
‫- کسی اونو برداشته؟ ‫- خواهش می‌کنم! یه نفر پیداش کنه. لئو!
‫لئو! لئو! لئو!
‫تو درست نگهش نمی‌داری!
‫- لئو! لئو! ‫- اون کجاست؟
‫لئو!
‫شماها واقعا اون مارمولک رو دوست دارین.
‫اون فوق‌العاده‌ست.
‫چییییز!
‫- توی مهمونی به من خیلی خوش گذشت. ‫- تو حیوون حبابی گرفتی؟
‫شتر رفت روی سرسره‌ی آبی.
‫- دوباره؟ چه اتفاقی برای پریدن افتاد؟ ‫- وقتی پریدم می‌فهمی.
‫منو توی اتاق نهارخوری ‫اورگلیدز از لارو حشرات تغذیه می‌کنم...
‫تو فقط می‌تونی رویا ببافی درموردش.
‫تو خیلی بامزه بودی، ‫لئو. دلم برات تنگ میشه.
‫اگه بابانوئل ۳۹ تا الف داشته باشه...
‫که ۱۹۸۱ اسباب‌بازی در ساعت می‌سازن...
‫اینجا دارم یخ می‌زنم. به من لاک میدی؟
‫وایسا. هی هی، آقای محبوب، ‫حالا می‌خوای بیای اینجا پیش من؟
‫اینجا ۱۸ درجه‌ست.
‫این زمستونای فلوریدای مرکزی بی‌رحمه.
‫فقط چند دقیقه.
‫هی، هی! حداقل اول برام شام بخر.
‫وایسا. اینا کارتای بیسبال منه؟
‫باهام تماس بگیر.
‫تو داری با اونا حرف می‌زنی.
‫- برای همین تو همش برمی‌گردی. ‫- چی؟ نه.
‫فقط یکم.
‫نه، نه‌، نه. این یکم نیست. ‫ما با اونا حرف نمی‌زنیم.
‫این بچه‌ها از اطلاعات من بهره ‫می‌برن قبل از اینکه من بمیرم.
‫- خب، پس این مربوط به خودشیفتگیته. ‫- نه این نیست.
‫درمورد ۷۴ سال خردمندی منه برای ‫کمک به این بچه‌ها که مشکلاتشونو حل کنن.
‫حالا یا قطع رابطه‌شون با پهباد ‫باشه یا داشتن شلوار دست دوم.
‫برو بابا.
‫من تا وقتی ۱۶ سالم شد مجبور ‫شدم لاک خواهرمو بپوشم.
‫من برای اون بچه تی‌جی ‫تفاوت بزرگی ایجاد کردم.
‫چی؟ متوجه نمیشم. اون معمولی بود.
‫اولی؟ معمولا تفاوت زیادی نمی‌کنه، ‫ولی خیلی خوشگله. تو داری بزرگ میشی.
‫نه، نه، نه. اون پدرمه.
‫چیش انقدر خنده‌داره؟ ‫من بهش گفتم دیو کانیر،
‫سال ۱۹۷۴، خیلی ناگهانی، دماغش ‫اندازه‌ی یه بیوک بزرگ شد درست مثل پدرش.
‫و همه هنوز عاشقشن، ‫چون اون یه بچه‌ی باحال بود، مثل تو. ‫و هفته بعد، ‫مشکل کول سخت‌تر هم شد.
‫شب جایی نمی‌مونی ‫چون فکر می‌کنی تو خواب حرف می‌زنی؟
‫خب، اگه قراره که من به کسی نگم ‫که تو با من حرف می‌زنی،
‫تو هم قول میدی که به کسی نگی؟
‫آره. حتماً.
‫این صدای واقعی من نیست.
‫صدای واقعیم این شکلیه. ‫نمی‌تونم بذارم کسی بدونه. صدام مسخره‌ـست.
رو ارزش این نمیشه قیمت گذاشت.
‫خب، حلش کردم. بهش گفتم...
- صدات شبیه یه بی‌جی جوون‌ـه. - یه چی؟
‫ویکند رو چی؟ اون رو می‌شناسی؟
‫آره، همین طوری.
هفته قبل، توی تک‌خوانی زمستون خوند
‫و شنیدم که مردم دیوونه‌ـش شدن.
‫کارتون خوب بود خانم مالکین.
‫ببخشید این تشویق بود؟
همین‌طور ادامه بدین، ‫ممکنه بیش‌تر این جا ببینیمتون.
‫- کار کل کلاس خیلی خوب بود. ‫- برنده شدن؟
‫نه، مهد کودک همیشه می‌بره. ‫بیش از حد بامزه‌ـن.
‫و تو باید هفته قبل من رو می‌دیدی، با میا.
منظورت همون بغلیه؟ سلفون انسانی؟
‫ببخشیدا. اسم داره.
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫پدر و مادرش به تازگی از هم طلاق گرفتن.
امروز فقط دو ساعت دیر کردی. چه قدر با ملاحظه.
الان دیگه داری اجازه میدی که خودش موهاش رو کوتاه کنه؟
،‫نمی‌تونی هفته بعد مراقب بچه‌ها باشی ‫که من و آورا بتونیم
‫روز ولنتاین رو با همدیگه باشیم؟ ‫دارم ازت می‌خوام یه لطف کنی.
‫برنامه‌ای که نداری. ‫چون خبر دارم.
‫ببخشیدا ولی مارمورلک‌ها حرف نمی‌زنن.
فقط طوطی‌ها، مکوها، نغمه‌خوان‌ها و بعضی از نهنگ‌های قاتل صحبت می‌‌کنن.
‫هر چیزی که تو اینترنت ‫می‌خونی رو باور نکن.
‫چرا فقط با من حرف می‌زنی؟
‫چون تو مهربونی. تو مدرسه کارت خوبه ‫و به همه سوال‌ها جواب میدی.
‫- عاشق یاد گرفتنم. ‫- پیش خانواده‌ـت خیلی ساکت‌تری.
‫نمی‌خوای هیچ‌وقت بذاری بفهمن ‫که چه عقل بزرگی تو سرته؟
‫برادر و خواهرم فکر می‌کنن که من عجیبم.
‫واقعاً؟
‫- شبیه بابابزرگم شدی. ‫- واقعاً؟ الان این چیز خوبیه؟
‫آره.
‫بابابزرگم باهام حرف می‌زد.
‫واقعاً علم رو دوست داشت، ‫حتی اگه جوابش رو هم می‌دونست،
‫باز هم ازم سوال می‌پرسید.
‫چی؟ فرد معرکه‌ای به نظر میرسه.
‫بهترین دوستم بود.
‫اوه، نه نه نه. ‫نمی‌خواستم همچین چیزی رو راه بندازم.
‫بچه جون لطفاً، از این کار بدم میاد.
‫- شرمنده‌ـم. ‫- اوه، نه نه. شرمنده نباش.
‫فقط بس کن. من... از پسش بر نمیام.
‫ولی مامانم میگه که گریه کردن، خوبه.
‫تو جایی که من ازش میام، این‌طور نبود. ‫بیا. بذار آرومت کنم.
‫یه لالایی برات می‌خونم ‫و تو می‌خوابی.
‫♪ نریزی اشک‌هات رو ♪
‫♪ گریه کردن برای ضعیف‌هاست ♪
‫♪ نریزی اشک‌هات رو ♪
‫♪ تنبلانه و احمقانه‌ـست ♪
‫♪ خشک کن اشک‌هات رو ♪
‫♪ زشتت می‌کنن ♪
‫♪ قورت بده بغض‌هات رو ♪
♪ نباید در بیای از پا ♪
‫♪ همه گیرن ♪
‫♪ گیر چیزی که گیرش افتادن ♪
‫♪ همه گیر افتادن تو چیزی ‫که ازش تنفر دارن ♪
♪ چه چیزی حل میشه ♪
♪ گیرم گریه کنی و... ♪
‫♪ چرا قوی نباشی؟ ♪
‫♪ از سرنوشتت بهترینش رو نسازی؟ ♪
‫♪ نریزی اشک‌هات رو ♪
‫♪ واقعاً میره رو مخ ♪
♪ شیر آب رو ببند ♪
‫♪ نمیاد به تو ♪
‫♪ می‌دونم سخته خب ♪
‫♪ می‌دونم توی دردسری تو ♪
‫♪ اما ما هم داریم مشکلات رو ♪
‫♪ پس بــــو... ♪
‫♪ ...هــــو ♪
‫ترسوندیم.
‫♪ بــــو هـــو ♪
‫دقیقاً داری کاری رو می‌کنی ‫که بابابزرگم می‌کرد،
‫وانمود می‌کنی که یه چیزی رو نمی‌دونی، ‫تا من بتونم بهت بگم که چی درسته.
‫بیا. تحقیقات علمی نشان داده
‫که گریه کردن باعث ترشح ‫آکسی‌تاکسین و اندُرفین میشه.
‫این حال‌خوب‌کن‌های شیمیایی، ‫هم درد جسمی و هم عاطفیت رو آروم می‌کنه.
‫نمی‌دونستم چه‌ طور کمکش کنم، ‫پس فقط گوش کردم. و همین کمک کرد.
ایول. پس یه شیادی کوچک به پا کردی.
‫کاری کردی همه بچه‌ها فکر کنن ‫که اون الیوت‌ـن؟ این بد تموم میشه.
‫من فقط می‌دونم که این بچه‌ها، ‫من رو یادشون می‌مونه.
‫چیزی راجع به خاکسپاری هفته قبل ‫«همی 3» شنیدی؟
‫- همی 3 مرد؟ نمی‌دونستم. ‫- دقیقاً
میگن داشتن تو خاکسپاری چرت می‌زدن. هیچ‌کس چیزی برای گفتن نداشت.
‫از نقطه سفید بالای گوشش، خوشم میومد.
‫از نوع نفس کشیدنش، خوشم میومد.
اون زیر چشم‌ـم رو کبود کرد.
خاکسپاری من پر از خاطرات یادگاری‌ها و داستان‌های دوست‌داشتنی میشه.
خوش‌ به حال تو و واژه‌های هفته آخرت.
‫و رفیق، اون خاکسپاری ممکنه ‫زودتر از چیزی که فکر می‌کنی، برسه.
- من! من! - نوبت منه که اون مارمولک رو ببرم!
خوش بگذره، آنتونی! لئو عالیه.
‫سر این‌ها رو هم بزنی دوباره در میاد؟ ‫یا فقط دم‌ـشونه؟ بیخیال، خودم می‌فهمم.
وای نه. به اقوام درجه یکم زنگ بزنین. این طوری می‌خوام اموالم رو تقسیم کنم.
‫بهم کمک کنین!
‫- چی؟ ‫- هوات رو دارم.
‫- نمی‌تونم بذارم این یکی رو تنهایی انجام بدی. ‫- می‌خوای چی کار کنی؟
تو عقب بمون. صدمه زدن به من سخت‌تره. من لاک دارم.
راهنمایی کردن چی؟
‫اوه... یعنی من هیچی نمی‌دونم؟ ‫من هر کاری که تو می‌تونی رو می‌تونم بکنم.
‫هوم.
‫حرکت شگفت‌انگیزی بود! ‫عجب استراتژی خفنی!
‫- هی! ‫- ...کم کم داره میذاره که...
‫مستقیم به سمت سر.
‫هی، این جا.
‫- چی؟ ‫- اه!
‫- وای، بیخیال! ‫- فراموشش کن. من می‌تونم حرف بزنم.
‫وای خدای من. مامان‌بزرگ.
‫نه نه نه. بس کن، بس کن. نمی‌تونی این کار رو بکنی، وگرنه همه می‌میریم.
‫- چی؟ چرا؟ ‫- نمی‌دونم. دارم... دارم بهم میگم.
‫- تو... تو می‌میری. فقط خفه شو و آروم باش. ‫- اوه، باشه.
‫بعداً گوشی‌ـت رو درست کن. من یه لاک‌پشت سخن‌گوـم. انتخابت کردم چون...
«از استایلت خوشم میاد.»
- یکم آروم‌تر. - بسپرش به خودم. راجع به مشکلات‌ـت بگو.
‫- چی؟ ‫- من... می‌تونم مشکلاتت رو حل کنم. من...
‫من تو اون اتاق پایه پنج‌ـم ‫خیلی چیزها دیدم،
‫و می‌تونم کمک کنم. ‫پس اجازه بده دیگه.
‫هیچ مشکلی ندارم. ‫به جز این که گوشی‌ـم رو شکوندم.
‫اها. پس قلدری. فهمیدم.
یالا. اعتماد به نفس نداری، مگه نه؟ همه قلدرهای کلاس همین‌ـن.
‫نه. نمی‌دونم.
‫تو غمگینی، یه چیزی هست ‫که داره از درون پاره‌ـت می‌کنم.
‫فقط بگو. من یه لاکپشت سخنگوـم. ‫نمی‌تونم به کسی دیگه بگم.
‫معلومه که یه قلدرم. ‫کار دیگه‌ای بلد نیستم انجام بدم.
‫- با بقیه فرق دارم. باهوش نیستم. ‫- نه. همه یه جوری باهوش‌ـن.
از این که سعی کنی و باهوش به نظر نرسی می‌ترسی. عین روز روشنه.
- چی روشنه؟ - می‌دونی چیه؟ بیخیال.
‫- تو چیزهای دیگه هم فرق دارم. ‫- همینه. یالا بگو. خالیش کن.
‫- به کسی، چیزی نمیگی؟ ‫- نه. اون چیه؟ غم‌ـت چیه؟
‫نمی‌دونم بچه‌ها چه جوری درست میشن.
‫عالیه. کاملاً خصوصیات یه قلدر رو داری.
‫از بیرون سرسختی،
از درون یه گوگولی که از خودش متنفره.
‫- میشه فقط بهم بگی؟ ‫- اوه. راجع به بچه؟ البته. باشه.
‫اول، وقتی مامان داره تو آب شنا می‌کنه، ‫بابا از پشتش بالا میره.
میرسه به زیر مامان، تا مجرای دفع‌ـش رو پیدا کنه.
‫این 24 ساعتی ادامه داره.
بعد مامان میاد تو ساحل، تا لونه درست کنه و تخم‌ها رو توی شن دفن کنه.
‫مامانم تو شن تخم درست کرد؟
‫آره. که ماهی‌ها نخورن‌ـشون.
‫ترکوندم. ‫کاملاً مشکل بچه رو حل کردم.
شاید من رو بست، چون می‌خواد نگهم داره.
‫بس کن!
چون یه کلاس عقب موندی، دلت برای دوست‌هات تنگ میشه.
‫نگران عقب موندنی؟
‫دوره سختیه، ‫ولی بهترین سال‌هاست. باور کن.
‫از ندونستن همه‌چی لذت ببر.
‫از بچه بودن، لذت ببر. ‫بچه خوبی هستی.
‫دلت برای بچه بودن تنگ میشه؟
‫فقط خوش‌حالم که هنوز این‌جام.
‫خیلی خب، همه شمایی که این جایین، ‫یه آخر هفته با لئو بودین.
‫از الان به بعد، شما این رو می‌برین... ‫اسم لاکپشته چی بود؟
‫اسکویرتل. اسمم اسکویرتل‌ـه.
‫فکر کنم اسمش اسکویرتله.
‫اسکویرتل افتضاحه.
‫ببخشید؟ چرا؟
‫نمی‌دونم. فقط افتضاحه.
‫- ولی از لئو خوشم میاد. اون خوبه. ‫- بهترینه.
‫- آره! یالا... ‫- لئو از اون لاکپشت بهتره.
‫وای، اون صدا رو در نیارین. بس کنین! ‫چه چیزی راجع به اون خزنده خاصه؟
‫با پوستش حال می‌کنم.
‫پوستش، من رو یاد ارنج بابابزرگم میندازه.
‫اه... منم همین‌طور.
‫- منم همین‌طور ‫- منم همین‌طور
‫- ارنج. ‫- منم همین‌طور
‫خیلی خب. اگه انقدر می‌خواین ‫که اون مارمولک رو دوباره ببرین خونه،
‫باید لیاقتش رو به دست بیارین.
‫من می‌خوام انتخاب بشم!
‫تکالیف‌ـمون رو انجام میدیم ‫و قول میدیم که براتون بیاریم.
شماها کاری می‌کنین که کلاس من، کلاس نمونه بشه،
و حتی جایزه‌ی آکادمیکاتالون رو هم می‌برین، وگرنه همه‌ـتون باید لاک‌پشت رو ببرین.
‫ایول! خیلی ممنون.
‫این آرزو دم مرگت بود؟ ‫که یه مشت بچه رو علیه من کنی؟
‫مسئله راجع به ما نیست. ‫راجع به بچه‌هاست.
‫اون‌ها انگیزه دارن.
‫سال رو قوی تموم می‌کنن.
‫آره!
آره، لویی پاستور پدر میکروب‌شناسی‌ـه.
اون کشف کرد که میکروب‌های خطرناکی ممکنه توی آب‌های آزاد رشد کنن.
‫ایول! خب... تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫کلاس 5-سی، یه قدم با ‫رفتن به پارک سرزمین جادویی فاصله دارین!
‫کار معلم‌ جانشین‌ـمون چه طور بود؟
‫آفرین، خانم مالکین.
‫می‌دونم که خیلی از والدین موقعی ‫که استخدامتون کردیم، به‌خاطر شهرت‌ـتون
‫به عنوان یه آدم بدبخت، راضی نبودن.
اگه شنبه توی جشنواره تاریخ برنده بشین، ما...
‫شما به همه کسایی که بهتون شک کردن، ‫ثابت می‌کنین در اشتباه بودن.
خب مدیر اسپان، گاهی اوقات توی کلاس همون روش‌های قدیمی از همه بهترن.
‫باورم نمیشه.
‫برگردین سر جاها‌ـتون. ‫نزنین قدش.
‫- اوه، اون تصویر معرکه‌ـست. ‫- ممنون.
هی، داستان چیه؟30 دقیقه‌ـست که منتظر حرکت بعدی جنگاـتم.
‫خودت لباس رو درست کردی ‫یا مامان‌ـت درست کرد؟
‫راستش رو بگو. ‫می‌دونی که به کسی نمیگم.
‫من فقط با تو حرف می‌زنم.
‫- چی؟ ‫- اون یه گوشی دیگه‌ـست؟
‫اه... نمی‌دونم. ‫اه... باید روز میز مالکین باشه احتمالاً.
‫اوه.
‫- الو؟ ‫- بیا تو.
‫لئو، کجا رفتی؟
الان.. الان میام.
‫لئو؟
- الو؟ - هی رفیق، بندازش این جا. روالش می‌کنم.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫لئو؟
‫آره، فکر کنم مالکین ‫یه گوشی اضافی داره.
‫بیخیال، سامر چی گفت؟
‫وای خدای من، همه‌ـتون نمی‌تونین ‫نقش «جکی کندی» رو بازی کنین.
و ما... قراره جشنواره تاریخ رو بترکونیم.
‫می‌دونم. اون سفر به پارک سرزمین جادویی ‫خیلی قراره معرکه باشه.
‫هی، تو معرکه‌ای ‫چون تمام تلاشت رو کردی.
‫برای همین رفیق خاص‌ـتم؟
‫آره.
‫با اسکایلر هم حرف می‌زنی؟
‫من... من فقط... فقط چون اون...
‫اون گوشی سامره اون تو، ‫پشت گوشی تو.
‫- الان خوش‌حال شدی؟ خوش‌حالی خرابش کردی؟ ‫- نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد.
من... احتمالاً کونم خورد بهت زنگ زدم. یعنی... ازت فیلم گرفتم.
‫تو اصلاً کون نداری.
‫چرت نگو.
‫- تو با همه‌ـمون صحبت می‌کنی؟ ‫- تو گفتی فقط با من حرف می‌زنی.
‫تو گفتی فقط با من حرف می‌زنی.
‫- فکر کردم من خاص‌ـم. ‫- شما همه‌ـتون خاص‌ـین. من...
‫من متاسفم! فقط...
‫با دیدن این که شماها دارین ‫با هم کنار میاین و تو کلاس خوب کار می‌کنین،
‫حس کردم که واقعاً دارم ‫یه تفاوتی ایجاد می‌کنم.
‫کردی. امسال برام یه کابوس میشد ‫اگه تو بهم کمک نمی‌کردی.
‫خانم مالکین خیلی بدجنس‌ـه. ‫حرف زدن با تو، کلاس رو قابل تحمل کرد.
‫فقط نگران بودم که اگه همه‌ـتون بدونین...
‫...بقیه هم خبردار میشن.
‫تو بهم گفتی که به کسی نگم، ‫و منم نگفتم.
‫- هیچ‌کس نگفت. چون می‌تونیم راز نگه داریم. ‫- آره.
چی؟ به همه گفتی ابروهام رو می‌گیرم؟
‫چون که نمی‌گیرم..
هی، تنها کسی که راجع به ابروت گفت،
یا این که تو هنوز عن دماغت رو می‌خورِی، من بودم.
‫- و حتی خنده‌ـم هم نگرفت. ‫- چی؟
‫من دارم میرم.
‫سعیم رو کردم.
‫صبر کن، جمعه‌ـست.
‫نمی‌خواین من رو ببرین خونه؟
‫سامر، نوبت توـه.
‫لطفاً، متاسفم.
‫چه طور می‌تونیم بهت اعتماد کنیم؟ سوال درست این بود.
‫خیلی خب، همه این جا چی کار می‌کنن؟
‫اوه، دارین میرین. ‫خوبه. کل روز رو استراحت کنین.
باید برای جشنواره تاریخ فردا، کلی استراحت کنین. برین خونه.
‫برین. چخه. یالا، برین بیرون.
‫من و تو خیلی حرف‌ها داریم.
‫نمی‌فهمم.
‫من... می‌دونم که به بچه‌ها دروغ گفتم. ‫ولی چه هیزم تری به تو فروختم؟
‫ببخشیدا، حرف زدن با دانش‌آموزهام ‫پشت سر من؟ راهنمایی کردن‌ـشون؟
‫خیلی خب. بابتش متاسفم، ‫اما واقعاً سعی داشتم که...
روش‌های من رو خراب کنی!
‫کاری کنی که من از موفقیت اون‌ها، ‫احساس راضیت نکنم.
‫چی؟ هرچیزی که می‌خواستی رو یاد گرفتن. ‫چرا این خوش‌حال‌ـت نمی‌کنه.
‫فکر نکن بتونی من رو تحلیل کنی. ‫من یه بزرگ‌سال‌ـم.
نه یه بچه جیغ‌جیغو که فکر می‌کنه خوندن قصه‌های کانتربری، شکنجه‌ـست.
‫شکنجه نیست؟
‫ساکت!
‫ازم می‌خوای خوش‌حال باشم ‫وقتی هیچی جز این چهار دیواری ندارم.
‫- خانواده‌ـت چی؟ ‫- ببخشید خانواده‌ای می‌بینی این جا؟
‫اوه. اه... نه، مگه این که ‫اون مربی باشگاه فامیل‌ـت باشه.
‫- اون عکس‌ها به تو مربوط نمیشه. ‫- فهمیدم. شتر دیدم ندیدم.
کل زندگیم رو وقف آموزش کردم که فقط یه جایگزین ساده باشم.
‫هیچ‌وقت کلاس خودم رو نداشتم، ‫هیچ احترامی هم نداشتم.
‫♪ شاد؟ ♪
‫♪ می‌خوای باشم شاد؟ ♪
‫ببین، منم رویاهایی داشتم ‫که هیچ‌وقت به ثمر نرسید.
مثل دیدن اورگلیدز یا پخش کردن سالمونلا.
‫اما امسال، تو یه چیزی افتادم ‫که حتی بهتر بود.
‫واقعاً تونستم با این بچه‌ها، ارتباط بگیرم.
‫شاید یه کوچولو، فقط یکم... این مسئله ‫که یه حیوون سخن‌گوـی کمک کرده باشه؟
‫آره، ولی... شاید هم به خاطر خودته.
چون من دیدم جایگزین‌هایی که بیان و بچه‌ها دوست‌ـشون داشته باشن.
‫♪ خانم نایت چی؟ ♪
‫♪ با بچه‌ها خوب بود ‫ولی نمی‌داد بوی خوبی ♪
‫♪ میاد آقای مانک رو یادت؟ ♪
♪ مخفیانه الکلی بود ♪
‫♪ این‌ها شاید قبل از دوره تو بود ♪
‫♪ خانم لوچ؟ ♪
‫معلم خوبی بود.
‫♪ معلم من بود ♪
‫وایسا ببینم... ‫تو دانش‌آموز این جا بودی؟
‫من رو یادت نمیاد؟ ‫خیلی فرق داشتم.
‫اون موقع بودم...
‫♪ خــوش‌حــال ♪
‫اوه، واو. آره.
‫تو خیلی مهربون بودی.
‫زیبا بودم. و اون...
‫♪ اون باعث شد بشی... ♪
‫♪ خـــوش حـــال ♪
‫آره، همین‌طوره.
‫کاری کرد حس کنم ‫که هر کاری از دستم بر میاد.
‫و بهم بگو... فکر می‌کنی اون خودش...
‫♪ بـــود خـــوش حـــال؟ ♪
‫تو رو خانواده خودش کرد.
این کاریه که معلم‌های بزرگ می‌کنن. حتی اگه جایگزین باشن.
‫سعی می‌کنن با زمان کمی هم که دارن، ‫یه تغییر ایجاد کنن.
‫و این باعث میشه شاد بمونن.
‫♪ می‌تونم عشق رو حس کنی ‫هنوز نرسیدیم به پایان ♪
‫♪ لبخند تو می‌تونه دوباره ‫برگرده رو لب‌هات ♪
♪ اضطراب رو بذار کنار و یاد بگیر
♪ از معلم‌هایی که قبل تو بودن ♪
‫♪ تو نیستی تنها ♪
‫♪ خونه‌ای براشون کن برپا ♪
‫♪ و نقش مهم‌ـت رو ♪
‫ ♪ تو شکل دادن‌ـشون بپذیر. ♪
‫♪ شکل جسم و روح‌ـشون ♪
‫- ♪ و تو میشی ♪ ‫- ♪ و من میشم ♪
‫♪ خــــوش حـــــال ♪
‫- خب، خیلی حس معرکه‌ای داد. ‫- می‌دونم این رو تو خودت داری.
‫اولین کار سر صبح، میری دنبال اون بچه‌ها.
‫- اوه، تو هم قراره بیای. ‫- لطفاً نه. اون‌ها عصبانی‌ـن.
‫بذار... بذار رو بردن تمرکز کنن.
‫خب، ولی بازم می‌برمت.
‫بعد از این که بردن،
‫مطمئنم قدردان تمام زحمت‌هایی ‫که براشون کشیدی، میشن.
‫می‌دونی چیه؟ تو خاصی.
‫دیشب نمی‌تونستم بخوابم.
‫نمی‌تونستم به کاری ‫که لئو با ما کرد، فکر کنم.
‫بیاین فقط راجع به لئو صحبت نکنیم. ‫دیگه لئو برای ما تموم شده.
‫ما آماده‌ایم. ‫خودمون هم می‌تونیم این رو ببریم.
‫صبح به خیر، دانش‌آموزان عزیزم.
‫- با اعتماد به نفس به نظر میرسن. ‫- خیلی خوب گفتی. واقعاً گرم بود.
‫ممنون. ‫هر موقع بتونم بهت خبر میدم.
من بتسی راس‌ـم.
‫من در سال 1776 ‫اولین پرچم آمریکا رو طراحی کردم.
‫اما فقط جوری که خودم فکر می‌کردم که پرچم باید باشه رو اعلام نکردم،
‫به بقیه گوش دادم تا ببینم چه نظری دارن.
و نتیجه، این پرچم فوق‌العاده‌ایه که امروز داریم.
‫و همین‌طور این که، ‫مردم بیشتر دوستم دارن.
‫من سوزان بی آنتونی هستم.
من، نقش محوری در جنبش حق رای زنان،
در قرن 19 رو ایفا کردم.
‫اما من اون قدر عالی و خاص نیستم. ‫خانواده‌ـم هم همین‌طور.
‫پس فقط می‌تونم رو زن‌های عادی ‫که تا قبل از 1920 نمی‌تونستن رای بدن، حساب کنم.
‫من وینستون چرچیل‌ـم. ‫«باید تو ساحل بجنگیم.»
‫«باید باهاشون تو زمین‌ها ‫و توی خیابون بجنگیم.»
‫«هیچ‌وقت نباید تسلیم شیم،
‫اما می‌تونم به آرومی و با یه نامه خوب ‫خبر رو به اون‌ها برسونیم.»
‫- «که عقل‌ـشون رو از دست ندن.» ‫- این فوق‌العاده‌ـست.
‫به اون‌ها درس زندگی دادی.
‫من... نمی‌تونم چیزی رو بشنون. ‫می‌تونی جیبت رو باز کنی؟
اون‌ها منِ ژان‌ دارک رو بر سر نیزه‌ سوزوندن، اما نمی‌ترسم.
بــــو هــــو! هرکسی مشکل خودش رو داره.
‫با یه دوستی راجع بهش صحبت کردم ‫و حالم خیلی بهتر شد.
‫فکر کنم اون دوستی که میگه، تویی.
اعجوبه‌های مالکین، شما میرین به پارک سرزمین جادویی!
‫تبریک میگم به کل کلاس!
‫آره!
و به اولین معلم جایگزینی که جایزه معلم سال رو برد هم تبریک میگم!
خانم مالکین و مربی کیمورا، شما رو همراهی می‌کنن.
‫اوه...
‫تموم شد؟ بردیم؟ ‫کی بیام بیرون؟
‫چه اتفاقی داره میوفته؟
‫خانم مالکین، می‌تونیم بریم لئو رو ببینیم؟
‫- عزیزم، الان‌هاست که بارون بزنه. ‫- نمی‌تونیم یه لحظه بریم تو کلاس‌ـمون؟
‫می‌دونی که بارون ‫چه بلایی سر اکستنشن‌هام میاره.
‫باید بگم که... فکر می‌کردم ‫تو یه جور حیوون پیچیده‌ای.
فکر می‌کردم آدم خشنی هستی که کلمات مثل گلوله نفتالین از دهنش بیرون میاد.
اما هیچ‌وقت ندیده بودم که جیدای من این طوری صحبت کنه. انگار اون... خوبه؟
‫اون خانم مالکین‌ـمونه!
‫واقعاً تونستی بچه‌هامون رو بشناسی.
‫- چه خانم خاصی. ‫- سال بعد به این خانم کار تمام وقت بده.
‫اوه، فکر کنم بتونیم انجامش بدیم.
‫به سامر کمک کرد دوست پیدا کنه.
‫به لطف تو، کول به صداش افتخار می‌‌کنه.
‫- چه طور انجامش دادی؟ ‫- خب... می‌دونین...
‫اون، ام... شکمم. من... بهتره که برم.
به موقع نمیرسه.
‫چه اتفاقی افتاد؟ ‫نتونستم چیزی بشنوم.
‫بردیم؟ ‫فکر کردم قراره بچه‌ها رو ببینم.
‫قراره بریم یه جای خیلی خاص.
‫همه میریم جشن بگیریم؟
‫چی... یه مهمونی پیتزایی؟
پشمام... این پیتزافروشیه تو جهنم دره‌ـست.
‫چه خبر شده؟ ‫داری این جا ولم می‌کنی؟
‫بچه‌ها چی؟
‫اون‌ها باختن. کل کلاس آبروی خودشون رو بردن ‫و تو رو مقصر می‌دونن.
‫چی؟ اون همه تشویق برای چی بود؟
‫اون برای اون یکی کلاس بود. ‫خیلی متاسفم.
‫من چی کار کردم؟ ‫هیچ‌وقت انقدر حالم بد نبود.
این رو نگو. تو گفتی که اورگلیدز رویای تو بود.
‫الان می‌تونی تا زنده‌ای بهش برسی، ‫بدون احتمال برخورد با بچه‌ها.
‫یا والدین‌ـشون. ‫یا مدیر مدرسه. یا رسانه‌ها.
‫گفتم که رویام بود.
‫بچه‌ها چیزین که من...
‫- چی؟ ‫- اون کجاست؟
‫- قایم شده؟ ‫- قایم نشده.
‫این جا بود.
‫- تو دیدیش؟ ‫- چی شده؟
‫چه ناراحت کننده. ‫حتماً فرار کرده.
‫- ما رو ول کرد؟ ‫- اوه، ببینین.
‫انگار یادداشتی چیزی هست.
‫- لئو می‌تونست بنویسه؟ ‫- معلومه. همون‌طور که می‌تونست حرف بزنه.
‫اوه! اون با شماها هم حرف زد؟ ‫اوه، فکر کردم من خاص بودم.
‫«کلاس عزیز.»
‫«از زمانی که امسال با شما سپری کردم، ‫بسیار لذت بردم،
‫اما دوست دارم که برم ‫و بالاخره بتونم دنیا رو ببینم.»
‫«فهمیدم که اعتمادتون رو شکستم، ‫و این نمی‌تونه درست بشه.»
‫«اما اگه مهربون باشین و لطف کنین،
‫ممنون میشم که صحبت‌هامون رو راز نگه دارین ‫که مورد آزار و اذیت قرار نگیرم،
مثل فیلم ای‌تی، ایرون جاینت، یا اسپلش،
یا فیلم کلاسیک، شکل آب.»
افتخار موفقیت‌هاتون رو به خانم مالکینی بدین
که در درستیشون شکی نیست.»
‫«بهترین‌ها رو براتون آرزو دارم، لئو.»
‫خب، بیاین سعی کنیم برای لئو خوش‌حال باشیم. ‫کاری که همیشه می‌خواست رو داره می‌کنه.
‫اما حتی نتونستیم ازش تشکر کنیم.
زندگی همینه، رفیق. وقتی بزرگ‌تر میشی، زندگی سخت‌تر میشه.
‫بهش میگن بزرگ شدن.
‫♪ وقتی ده سالم بود ♪
‫♪ نبود چیزی مهم برام ♪
‫♪ مویی رو بدن نبود ♪
‫♪ و زندگی بود خوب ♪
‫♪ وقتی نه سالم بوده ♪
‫♪ شیر میذاشتیم بیرون برای بابانوئل ♪
‫♪ مامانم یائسگی نداشت ♪
‫♪ و زندگی عالی بوده ♪
‫♪ وقتی هشت سالم بود ♪
‫♪ هنوز اندازم بود کفش سایز یک ♪
♪ فکر می‌کردم بیگ‌مک برات مفیده ♪
‫♪ آره، زندگی بهشت بود ♪
‫♪ وقتی بود هفت سالم ♪
‫♪ چند تا کلمه زشت بلد بودم ‫اما فکر می‌کردم ♪
‫♪ بچه‌ها در میان از باسن ♪
‫♪ مثل جوجه‌ها ♪
‫♪ وقتی بود شش سالم ♪
‫♪ من بودم آروم وقتی ‫پدر و مادرم سر جنگ داشتن ♪
♪ پدربزرگم و موش صحراییم بودن زنده ♪
‫♪ وقتی پنج سالم بود ♪
‫♪ برام مهم نبود آدم‌ها بمیرن. ♪
‫♪ وقتی می‌خواستن بزنن موهام رو ‫زیادی گریه میوفتادم ♪
‫♪ وقتی چهار سالم بود ♪
‫♪ نیازی نبود به گوشی ♪
♪ هنوز پهبادی اختراع نشده بود که هر جا میرم باهام بیاد ♪
‫♪ وقتی سه سالم بود ♪
‫♪ به روزهایی می‌خندیدم که دو سالم بود ♪
♪ می‌خندیدم کسی می‌گفت پی پی ♪
‫♪ وقتی یک سالم بود هیچ قانونی نبود ♪
‫♪ جز، افتادن ممنوع ♪
‫♪ فقط خوش می‌گذروندیم ♪
‫♪ اما اون موقع بود ♪
‫♪ وقتی ده سالم بود ♪
خیلی خب، همگی. مراقب چرخ و فلک اژدها باشین.
صندلی و کمربند ایمنی رو تمیز کنین.
‫مهم نیست معلم چی میگه، ‫شما می‌تونین هر نیم ساعت ما رو صدا کنین.
‫و هیچ چیزی رو لیس نزنین.
سعی کردن وقتی نوبت کبیر بود، شیفت رو بندازن گردن، ولی حدس بزن چی شد؟
- اونم می‌تونه بره تو زمین بسکتبال. - اوه!
‫جالبه.
‫- به نظرت لئو الان داره چی کار می‌کنه؟ ‫- اصلاً نظری ندارم.
اره بچه‌ها، چرا قبل از این که بریم لاک‌پشت پیر رو بچرخونیم و صافش کنیم؟
در حالی که فقط اون حقیقت رو می‌دونه؟ ولی نه، همه رفتن!
‫همه به جز من و اون...
‫صبر کن. ‫گوشی اون بچه که حساسیت داشت، کجاست؟
‫برو که رفتیم.
هی، پهباد.
منم، لاک‌پشت.
می‌تونی بیای این جا؟
داشتم بهت فکر می‌کردم.
از اون لحاظ نه.
باشه، حتماً... فقط بیا این جا!
الان وقت کاهو نیست. من رو بچرخون!
‫خیلی خب، باید حرکت کنیم.
‫اون توله‌ها رو دنبال کن!
‫هی.
از این حالت در بیا، مرد. داری همه رو می‌ترسونی.
پیدا کردن: 1- گوشی. 2- الی.
خیلی خب، بریم سراغش.
‫اخ.
این آخرین سفر جاده‌ای‌ـمون با همدیگه‌ـست.
‫چرا انگار بدترین‌ـشه؟
‫چی؟
♪ حالا ببین می‌رقصم. ♪
♪ حالا ببین شلاق میزنم... ♪
‫- این پشت چه خبره؟ ‫- کار اون بود!
‫- ببخشید؟ ‫- دیدمش. کل‌ـش رو دیدم.
بعد از این که اون روز شما رفتین، اون از تراریوم بیرون آوردش.
‫اون بردتش، ‫و من می‌خواستم یه چیزی بگم.
اما اون با جاروش،
بهم بد نگاه می‌کردن، بعد روی شاش یکی دیگه سر خوردم،
و بعد برعکس شدم روی پشتم، و کل این مسئله تقصیر منه
‫چون به رفیق صمیمی‌ـم حسودیم شد ‫به جای این که براش خوش‌حال باشم.
از دوربین گوشی برای خراب کردنش استفاده کردم اما الان قراره تو رو خراب کنم، چهره معیوب.
‫داره دروغ میگه! به این لاک‌پشت نمیشه ‫اعتماد کرد. اون به لئو پشت کرد.
‫بیخیال. همه‌ـتون می‌دونین دلیلی این ‫که این سفر احمقانه رو گرفتین، لئوـه.
‫به شما سر مشکلات عجیب بچه‌گونه‌ـتون کمک کرد.
‫برای همین برنده شدین.
‫می‌خواست با باقی‌مونده عمر نکبتش، ‫یه کار با معنا انجام بده،
‫و این کار هم کرد.
‫چرا گفتی: «آخر عمرش؟»
‫- داره می‌میره! ‫- چی؟!
‫داره 75 ساله‌ـش میشه. ‫برای مارمولک‌ها 75 سالگی پایان کاره.
‫- وای، نه! ‫- داره می‌میره؟
اما برای این صورت معیوب مگه مهمه؟ نه!
تمام چیزی که صورت معیوب بهش اهمیت میده، گرفتن اعتبارشه.
‫یه دروغ دیگه!
‫پس اون کجاست، خانم بدبخت؟
رفیق صمیمی من کجاست، صورت معیوب؟ اون کجاست؟
- اعتراف کن، صورت معیوب! - اون کجاست، صورت معیوب؟
‫♪ مرا تماشا کن، مرا تماشا کن ‫اوو، مرا تماشا کن، مرا تماش کن، اوو... ♪
‫- باهاش چی کار کردی؟ ‫- بس کنین! همین الان بس کنین!
‫من گرفتمش و با ماشین بردمش.
‫- این دیوونگیه! جدی میگی؟ ‫- باورم نمیشه!
‫حق با اونه، اعتبارش رو می‌خواستم.
‫فکر کردم باعث میشه بشم...
‫ ♪ خــوش حـــال ♪
‫- با فکر این که ازش عصبانی‌ـم، قراره بمیره. ‫- کجا بردیش؟
اورگلیدز.
فرستادیش گلیدز؟ اون جا محله افتضاحیه.
‫- حیوون‌های دیوونه اون جا پاره‌ـش می‌کنن. ‫- خانم مالکین، لطفاً کمک کنین پیداش کنیم.
‫دیگه نمی‌تونیم ببینیمش.
‫سلام.
باید تغییر مسیر بدیم. میریم اورگلیدز.
‫چی؟ ما داریم میریم پارک سرزمین جادویی!
‫والدین‌ـشون همچین انتظاری دارن، ‫پس ما میریم اون جا.
‫وای خدای من... اولین دعوامون.
‫ممنون. من خوبم.
‫بچه‌ها، ما میریم پارک سرزمین جادویی.
‫ممنون، ولی خیلی برام گل‌آلوده. تا... ‫تا یه آبیاری قطره‌ای چه قدر فاصله داریم؟
‫میکروب‌ها شما رو به کشتن میدن، ‫جدی میگم.
‫یه بچه بهم گفت.
چیزی راجع به لویی پاستور نشنیدین؟
‫چه وضعیه...
‫- یکی بهم کمک کنه. ‫- رئیس، تویی؟
‫چی... چی؟
‫هی، همون یاروـه! ‫همونی که تو اون مهمونی، نجات‌ـمون داد.
‫این همون یاروـه؟
‫همونه.
‫نمی‌دونم خانم‌جون داره به چی فکر می‌کنه. ‫ما از روش خودمون نجات‌ـش میدیم، بزن بریم.
بهش چند تا جلبک بدین.
‫و چند تا از خودتون.
‫رئیس، عاشق این جا میشی. ‫هیچ مربی‌ـی نیست که بهت بگه چی کار کنی،
‫هیچ بچه سرتقی نیست ‫که پاهای کوچکت رو مسخره کنه.
‫اما دلم برای اون بچه‌ها تنگ شد.
‫چی؟
‫اون‌ها سرتق نیستن. ‫فقط باید بشناسی‌ـشون.
‫مثل یکی از بچه‌ها که کمر پدرش ‫یه شرایط گوریلایی داشت.
‫از این جا بسپر به عهده من. ‫تو برگرد پیش بچه‌ها.
‫هی، کسی رفیقم رو ندیده؟
‫سبزه و با یه سری برآمادگی، ‫دم داره و به شدت زشته.
‫خیلی خب، می‌گذریم.
‫- رسیدیم، همگی. ‫- آره!
‫و من گشنمه.
‫- بریم تو کارش. ‫- سلام، به پارک سرزمین جادویی خوش اومدین.
‫- خیلی خب. بذارین... ‫- یه پنبه‌ای اژدها!
‫- میشه یه پف‌پفی جادوگر بدین لطفاً؟ ‫- منم همین‌طور!
‫- منم توپک‌های تک‌شاخ می‌خوام. ‫- ها؟
‫سفت و دندون شکن‌ـن. لطفاً؟
‫خیلی خب، رفیق. ‫همه سفارش‌ها رو گرفتی؟
‫اوه، منم یه کلاه آتش‌زن می‌خوام.
‫باشه. حالا دیگه آماده‌ایم، ‫درسته، بچه‌ها؟
‫شوخیتون گرفته؟ هی!
‫- برو! سریع بدو! ‫- یالا. تکون بخور!
‫یالا!
‫وای خدای من!
‫- بجنبین، خانم مالکین. عجله کنین. ‫- سریع‌تر!
‫فقط برین. بدون من برین!
‫ولی شما باید ما رو برسونین!
‫یالا!
‫بجنبین، خانم مالکین!
‫ها؟
‫پرل!
‫کسی که این کار رو کرد، بهاش رو میده! ‫کمک!
‫داره میاد!
‫- باید از این جا بریم! ‫- بسپرین به من!
‫- چی؟ ‫- من اهل محله برونکس‌ـم.
‫از هشت سالگیم رانندگی می‌کنم.
‫آره! آره! انجامش بده!
‫وای خدای من!
‫هی، برو یه توی یه لاین خانم!
‫اهــا!
‫می‌دونستم. لئو؟
‫هی! وای، وای. نه. ‫نه نه نه. از این جا متنفرم!
‫و به اون‌ها توضیح دادم ‫که می‌ترسیدم که یکی به کسی بگه.
‫اما الان همه‌ـشون از دستم عصبانی‌ـن،
‫و خاکسپاری من قراره حتی ‫بدتر از همی 3 باشه.
‫- همی 3 کیه؟ ‫- فکر کنم یه ساندویچ توی رستوران اربی‌ـه.
‫چرا داری راجع به خاکسپاری صحبت می‌کنی؟
‫چون ممکنه هر روز وقتش برسه.
‫تقریبا! 75 سالمه.
‫خب که چی؟ ما حدوداً تا ‫110 سالگی زندگی می‌کنیم.
‫چی؟ اما بابای اسکایلر گفت...
‫تا 110 زندگی می‌کنی، ‫مگه این که تمساح بخورتت.
‫من 97 سالمه.
‫110 سالمه. اون 74ـه؟ اون که جوونه.
‫ببین چه قدر سریع پلک میزنه.
‫من زنده می‌مونم! ‫این فوق‌العاده‌ـست!
‫یارو زنده می‌مونه!
‫باید برگردم پیش بچه‌ها. ‫باید کارم رو جبران کنم!
‫و ما هم بهت کمک می‌کنیم.
‫قراره زنده بمونه!
‫گفتم ببخشید که!
‫حاضرم برای توانایی حرکت به بغل، ‫آدم هم بکشم.
‫بچه‌ها، قبل از این که کاری کنین، بیاین ‫راجع به دلیل عصبانیت‌ـتون حرف بزنیم، باشه؟
‫کسی پدر و مادرش دارن طلاق می‌گیرن؟
‫- نمی‌خوای وایسی؟ ‫- دارم سعی می‌کنم.
‫اما کلاً 36 کیلو وزنمه ‫و این پدال هم روغن‌کاری لازم داره.
‫ترسناک به‌نظر میرسه. ‫وای خدای من.
‫بجنب!
‫این دیگه چیه... ‫یه جور ماموت پشمیه؟
‫نمی‌دونم ولی می‌تونه ما رو بکشه، درسته؟
‫اه... قطعاً.
‫رسیدیم.
‫برگردین عقب.
‫- وای خدای من. ‫- وای، نه نه نه.
این یه نمره منفیه.
‫باید آروم بشی.
‫سامر، باهاش حرف بزن.
‫نمی‌دونم می‌دونی یا نه، ‫اما واقعاً مهم نیست.
‫قرار بود بریم سرزمین جادویی ‫که خیلی خفنه.
‫تا حالا اون جا نرفتم. ‫از چرخ و فلک و جادو خوشم نمیاد.
‫خیلی کسل‌کننده به نظر می‌رسن. ‫ترسناک‌ـن، که این کسل کننده نیست
‫ولی کاری انجام نمیدی، فقط نشستی،
‫وقتی که می‌تونی فوتبال بازی کنی ‫یا کیک بپزی.
‫منظورم اینه... مامانم رژیم داره پس...
‫چه طور ممکنه لئو ‫این بیرون زنده بمونه؟
‫اصلاً چه طور دنبالش بگردیم؟
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫چی؟ لئو، نه!
‫- وای نه. لئو! ‫- لئو!
‫لئو، فقط می‌خواستیم ‫که ازت تشکر کنیم.
‫متاسفم که عصبانی شدم. ‫همه‌ـمون همین‌ـیم.
‫سفر رو برنده شدیم، لئو. ‫همه‌ـش هم به خاطر توـه.
‫کاری کردی حس کنم ‫که هر کاری از دستم بر میاد.
‫همه‌ـمون رو دور همدیگه جمع کردی.
‫هیچ‌وقت یه مارمولکی نداشتم ‫که انقدر بهم یاد داده باشه.
‫البته هیچ کسی هم نداشتم ‫که مارمولک نباشه و انقدر بهم یاد داده باشه.
‫نمی‌ترسم. ‫فقط می‌خوام یه بار دیگه بغلت کنم.
‫چی؟ درونش رو خوردن!
‫من...
‫ها؟
‫من حالم خوبه، رفیق.
‫- باورم نمیشه. ‫- تو حالت خوبه.
‫ببخشید ترسوندم‌ـتون. ‫وقتی مضطرب میشم، پوست میندازم.
‫عادت قدیمی‌ـه.
‫عالیه!
‫این بهترین خاکسپاری‌ـی بود ‫که می‌تونستم داشته باشم.
‫وایسا ببینم، اما اگه شماها بردین،
‫نباید در حال جشن گرفتن ‫توی پارک سرزمین جادویی باشین؟
‫نمی‌تونستیم جشن بگیریم. ‫باید قبل مردن‌ـت، تو رو می‌دیدیم.
‫اوه. اه... کی به شما گفت که دارم می‌میرم؟
‫لاکپشته... اه، اسکویرتل گفت.
‫خب، منم فکر می‌کردم قراره بمیرم، ‫اما فهمیدم که نمی‌میرم.
‫- نمی‌میری؟ ‫- قرار نیست بمیری؟
‫هنوز که عصبانی نیستین؟
‫این فوق‌العاده‌ـست.
‫- دوست داریم، لئو. ‫- دیوونه‌ای؟
‫این شگفت‌انگیزه.
‫خیلی خوش‌حالم!
‫راجع به اندُرفین راست می‌گفتی. ‫حس خیلی خوبی داره.
‫اه. وای پسر! اه!
‫هنوز داره میاد. ‫یه لحظه بهم مجال بده.
هی، خوش‌حالم حال‌ـت خوبه. بابت خراب کردنت، متاسفم.
‫می‌خوام که یه چیزی رو داشته باشی.
‫- حداقل کاریه که ازم بر میاد. ‫- لازم نیست. بذار سرجاش.
‫الان دستگیر میشی.
‫همه‌ـتون باید به خودتون افتخار کنین. ‫امسال خیلی چیزها یاد گرفتین.
‫حالا، قبل از این که برم، ‫می‌خوام یه چیز دیگه
‫که خانم سلیناس شروع کرد رو تموم کنم.
‫بقیه‌ی کتاب «تار شارلوت» رو می‌خونم.
‫- اه، شوخی می‌کنه؟ ‫- بیا فقط تحمل کنیم.
‫«شارلوت داشت می‌مرد.»
‫اما گفت: «احساس آرامش می‌کنم،»
‫«مقدار کمی از موفقیت تو ‫توی رینگ، موفقیت منم بود.»
‫ویلبور پرسید: «چرا همه این کارها رو ‫برای من انجام دادی؟»
‫شارلوت جواب داد: «چون ازت خوشم میومد.»
‫«به هرحال، مگه زندگی چیه؟»
‫«به دنیا میایم، ‫کمی زندگی می‌کنیم و می‌میریم.»
‫«احتمالاً سعی داشتم ‫که کمی زندگیم رو بهتر کنم.»
‫«زندگی هر کسی می‌تونه...»
‫چیه؟ اشتباه کردم، باشه؟ ‫گریه کردن داره بهم می‌سازه.
‫- هنوز میگم کاش میشد اون بچه عنکبوت‌ها بخورم! ‫- هیچ‌کس بچه عنکبوت نمی‌خوره!
‫سلام بچه‌ها!
‫خانم سلیناس.
‫- دلم براتون تنگ شد. بیاین کول رو ببینین! ‫- ایول!
‫- می‌تونم بغلش کنم؟ ‫- خیلی کوچولوـه.
‫فقط یه بچه.
‫فکر کنم تخم‌ها رو به اندازه کافی، تو عمق دفن نکرد.
‫♪ آخرین سال ابتدایی ♪
‫♪ از بچه بودن شدم خسته ♪
‫♪ توی آینه دنبال ته ریش می‌گردم ♪
‫♪ آب پرتقال با حباب می‌خورم ♪
‫♪ میگم ندارم نیاز به تو ♪
‫♪ اما نگه می‌دارم ثابت خب ♪
‫♪ همین الانشم شد دلم، دل تنگ تو ♪
‫بدون تو چه طور قراره ‫راهنمایی رو پشت بذاریم؟
‫مشکلی براتون پیش نمیاد. ‫کار من نبود. کار شما بود.
‫به یکی اعتماد کردین که مشکلات‌ـتون رو ‫بهش بگین. فقط به همین نیاز داریم.
‫یادتون باشه، همه می‌ترسن. ‫پس تو دل‌ـتون نگه ندارین.
‫لئوـتون رو پیدا کنین ‫تا باهاش صحبت کنین.
‫می‌تونه معلم‌ـتون باشه، ‫می‌تونه مادرتون یا دوست‌ـتون باشه.
‫می‌تونه لاک‌پشت‌ـتون باشه.
‫اون‌ها آماده گوش دادن‌ـن. ‫قول میدم که حال‌ـتون رو بهتر می‌کنه.
‫خانم مالکین!
‫لازم نیست که بگم، ‫شما تاثیرتون رو این جا گذاشتین.
‫و همون‌طور که قول دادم، سال بعد یه کلاس رو ‫براتون آماده می‌کنم که تمام وقت تدریس کنین.
‫خب، ممنون مدیر اسپان.
‫اما به یه شرط.
‫هر کلاسی که آموزش بدم، می‌خوام که ‫این دو تا هم به عنوان حیوون‌هام پیشم باشن.
‫خب، باشه. ‫مشکلی نمی‌بینم.
‫- ببین چی شد. داریم با مالکین میریم. ‫- حال و هوا تغییر می‌کنه. باید خوب باشه.
‫تبریک میگم، ‫با دانش‌آموزهای جدیدتون آشنا بشین.
‫- وای خدای من! ‫- توی لاک نه! فحش نده!
‫چه قدر انرژی زیاده.
‫چه قدر خوبه، بالاخره قراره ‫که الفبا یاد بگیریم.
‫- وای خدای من! ‫- آره!
« ارائه شده توسط وبسایت نما مووی » [ NamaMovie.info ]